Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta[...]z dnia [...] września 2015 r., nr [...]o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy na okres 3 miesięcy. Wydanie decyzji nastąpił w związku z zawiadomieniem Policji, że skarżący kierując pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym (art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.). Podstawę prawną decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił przepis art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r., poz. 155 z późn. zm., dalej u.k.p.).
W toku postępowania oraz w skardze do Sądu I instancji skarżący zarzucał naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p.
Sąd I instancji podzielił stanowisko organów administracji, że do wydania decyzji wystarczająca jest informacja stwierdzająca zatrzymanie prawa jazdy z powodu przekroczenia na obszarze zabudowanym dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h, a skarżący nie podważył prawdziwości tej informacji.
W skardze kasacyjnej skarżący zaskarżył wyrok Sądu I instancji w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zastępstwa procesowego. Sądowi I instancji zarzucono w szczególności naruszenia art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że organy nie posiadały swobody w ocenie okoliczności faktycznych sprawy, przez co wiążące przy wydawaniu decyzji były ustalenia przedstawione przez Policję. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania skutkujące przyjęciem, że rola organów w przedmiotowym postępowaniu sprowadza się do potwierdzenia okoliczności stwierdzonych przez Policję.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302, dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z urzędu znane jest składowi orzekającemu w sprawie, że przed Naczelny Sądem Administracyjnym pod sygn. I OPS 3/18 zawisło postępowanie z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 29 listopada 2018 r. o podjęcie przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały mającej na celu wyjaśnienie:
- 1. Czy podstawę do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541) może stanowić wyłącznie informacja o ujawnienie czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km na obszarze zabudowanym?
- 2. Czy prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km. na obszarze zabudowanym, stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami?
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność powyższa stanowi podstawę do zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przedmiotem uchwały siedmiu sędziów ma być kwestia dotycząca wykładni art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. w zakresie, który odnosi się do związania organu prowadzącego postępowanie informacją Policji. Przepis ten stanowił podstawę podjętych rozstrzygnięć administracyjnych i jego zastosowanie było przedmiotem kontroli Sądu I instancji. Należy też zwrócić uwagę, że na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. uchwały NSA mają moc wiążącą polegającą na tym, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych i dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Wzgląd na jednolitość wykładni przepisów prawa, których stosowanie jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego uzasadnia zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia wniosku RPO o wyjaśnienie przepisów prawa.
Mając na względzie podane argumenty Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 160 i 193 P.p.s.a.