Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – po rozpoznaniu skargi D. P. N. C. sp. z o.o. z siedzibą w C. – uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. oraz orzekł że, zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyły obie strony postępowania.
W skardze kasacyjnej D. P. N. C. sp. z o.o. z siedzibą w C. pełnomocnik Spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2010 r., s. 209, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 152 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. W niniejszej sprawie zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 sierpnia 2009 r. oraz określił, że decyzja ta nie może być wykonana. Oznacza to, że rozstrzygnięcie w wyroku Sądu I instancji, w przedmiocie wykonania zaskarżonych decyzji, ma ten sam skutek, co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a. Takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt II FSK 885/05, uznając za niedopuszczalne by Naczelny Sąd Administracyjny przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, wypowiadał się w postępowaniu wpadkowym w kwestii, która została już przesądzona w zaskarżonym do tego Sądu wyroku sądu I instancji.
Rozstrzygnięcie czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane traci moc dopiero z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Skoro zatem skarżący, na podstawie art. 152 p.p.s.a. uzyskał ochronę tymczasową, brak jest podstaw prawnych do ponownego wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Ponadto należy podkreślić, że ze względu na ratio legis regulacji zawartej w art. 152, orzeczenie nieprawomocnym wyrokiem wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, nie daje podstaw do egzekwowania obowiązku, którego ona dotyczy, na podstawie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i oznacza, że wykonanie tego obowiązku podlega wstrzymaniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek jako bezprzedmiotowy.