Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 598/13 oddalającego skargę D. sp. z o.o. w C. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 12 lutego 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r., skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wniosek uzasadniała tym, iż nie jest w stanie uiścicie jednorazowo podatku określonego w zaskarżonej decyzji, a próba jego przymusowej egzekucji wiązałaby się z koniecznością całkowitej likwidacji działalności. Powyższe zostało potwierdzone w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2013 r., w którym to postanowieniu sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonych decyzji. Sytuacja majątkowa skarżącej od tego czasu nie uległa poprawie. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przed wydaniem zaskarżonego wyroku, opierając się na dowodach znajdujących się w aktach sprawy sygn. akt I SA/Gd 92/13 wstrzymał wykonanie decyzji wydanej wobec skarżącej spółki w zakresie podatku akcyzowego będącej podstawą ustalenia podstawy opodatkowania w przedmiotowej sprawie (por. postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 92/13). Taka samą decyzję opierając się na tych samych dokumentach podjął również w tym samym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2013 - sygn. akt I GSK 1707/13).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). Wobec powyższego, skarżąca uprawniona była do złożenia w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Na uwagę zasługuję fakt, iż wobec skarżącej zostały już wydane postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawach dotyczących zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym za 2006 r., a odnoszące się do analizy tych samych dokumentów, tak przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (z dnia 13 maja 2013 r. sygn. akt. I SA/Gd 92/13; z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 598/13), jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny (dnia 8 listopada 2013 r. I GSK 1707/13). W ostatnim z przywołanych wskazano, że: "w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za spełnione. Uprawdopodobniono, że konieczność uiszczenia przez skarżącą spółkę przypadającej do zapłaty należności, stanowi znaczne obciążenie materialne i ryzyko zachwiania płynności finansowej prowadzonej przez nią działalności, co w konsekwencji może prowadzić nawet do ogłoszenia upadłości spółki.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyegzekwowanie przez organ żądanej kwoty zobowiązań, które wynoszą blisko 8 mln złotych, może spowodować trudność w utrzymaniu płynności finansowej spółki, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę, iż skarżąca wykazała, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami zgromadzonymi na rachunkach bankowych. Relacja pomiędzy wymaganą należnością, a posiadanym przez spółkę majątkiem wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie wysokość należności przekracza wartość majątku skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prowadzenie postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania od skarżącej kwoty wynikającej ze zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, spowoduje trudność w utrzymaniu płynności finansowej spółki. Powyższe pozwala uznać, że uzasadnione jest zastosowanie tymczasowej ochrony, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zagrożenie wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków – w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest realne. Możliwość wykonania kwestionowanej decyzji może bowiem spowodować konieczność postawienia przedsiębiorstwa w stan upadłości jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy sądowoadministracyjnej."
Materiał na podstawie, którego została dokonana powyższa ocena stanu majątkowego skarżącej z punktu widzenia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest tożsamy z materiałem, który podlega ocenie w niniejszej sprawie. Skarżąca w swoim wniosku podnosi przy tym, że jej stan majątkowy nie uległ poprawie. Sąd rozpoznający niniejszy wniosek w pełni podziela także na gruncie tej sprawy przywołaną wyżej ocenę stanu faktycznego dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 listopada 2013 r., I GSK 1707/13. Wobec tego i mając na uwadze, że w demokratycznym państwie prawnym nie powinna mieć miejsce sytuacja, w której ten sam sąd wobec tego samego podmiotu w identycznym stanie faktycznym wydaje odmienne rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać ponadto należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 598/13 - wstrzymującym wykonanie zaskarżonej decyzji - także uznał, że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania nieodwracalnych skutków. Z uwagi na fakt, że powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego upadło wskutek wydania przez ten sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, potrzeba ochrony tymczasowej skarżącej - przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji jest aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.