Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 52 § 3 Kodeks pracyWyczyść filtry

5 dokumentów

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Wyrok SN z 2 września 1999 r., I PKN 229/99

    TezaPracodawca jest obowiązany skonsultować zamiar rozwiązania umów o pracę w trybie art. 52 § 3 KP, bez względu na to czy pracownicy są członkami związku zawodowego, jeżeli zakładowa organizacja związkowa zawiadomiła go o reprezentowaniu ich praw i interesów (art. 23² KP w związku z art. 7 ust. 2 i art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, Dz.U. Nr 55, poz. 234 ze zm.).

    SAOS
  2. Wyrok SN z 26 sierpnia 1999 r., I PKN 241/99

    TezaInicjatywa co do wykonania badań stanu trzeźwości należy do pracownika, któremu pracodawca zarzucił naruszenie obowiązku trzeźwości.

    SAOS
  3. Wyrok SN z 28 lipca 1999 r., I PKN 110/99

    TezaKonflikt między pracownikiem żądającym przywrócenia do pracy a jego przełożonym (współpracownikiem) uzasadnia uznanie przywrócenia do pracy za niecelowe (art. 45 § 2 KP), jeżeli jest poważny, długotrwały, głęboki, a przede wszystkim zawiniony przez pracownika lub powstały na tle dotyczących go okoliczności.

    SAOS
  4. Wyrok SN z 28 lipca 1999 r., I PKN 167/99

    TezaTermin z art. 264 § 2 KP jest zachowany, gdy pracownik złoży w tym czasie pozew o odszkodowanie do sądu niewłaściwego rzeczowo. Czynność ta pozostaje w mocy po przekazaniu sprawy do sądu właściwego (art. 200 § 3 KPC).

    SAOS
  5. Wyrok SN z 21 maja 1999 r., I PKN 69/99

    TezaZarzut naruszenia wyłącznie art. 233 § 1 KPC, odnoszący się do postępowania przed sądem pierwszej instancji, nie jest usprawiedliwioną podstawą kasacji, jeżeli sąd drugiej instancji na podstawie art. 385 KPC nie uwzględnił takiego zarzutu apelacji.

    SAOS