Spis treści ustawy
Art. 239 Kodeks morski
Aktualne brzmienie
Art. 239.
§ 1.W braku umowy wysokość wynagrodzenia określa się, biorąc pod uwagę następujące okoliczności, bez względu na kolejność, w jakiej zostały one wymienione:
1)wartość statku i innego mienia uratowanego;
2)umiejętności i wysiłki ratujących w celu zapobieżenia szkodzie w środowisku lub zmniejszenia jej rozmiarów;
3)osiągnięty wynik ratownictwa;
4)charakter i stopień niebezpieczeństwa;
5)umiejętności i wysiłki ratujących w celu ratowania statku, innego mienia i życia;
6)czas poświęcony przez ratujących oraz poniesione przez nich szkody i wydatki;
7)ryzyko odpowiedzialności i inne niebezpieczeństwa, które zagrażały ratującym i ich sprzętowi;
8)niezwłoczne świadczenie usług;
9)szczególne przystosowanie statku ratującego i innego sprzętu do czynności ratowniczych;
10)stan sprzętu użytego przez ratującego i jego wartość.
§ 2.Przy określaniu wysokości wynagrodzenia uwzględnia się także potrzebę stwarzania zachęty do podejmowania działań ratowniczych.
§ 3.Wynagrodzenie może być nieprzyznane lub obniżone, jeżeli ratujący ze swojej winy spowodował konieczność lub utrudnienie ratownictwa morskiego bądź w związku z nim dopuścił się oszustwa lub innej nieuczciwości.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 27.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗, otwórz w wyszukiwarce, zgłoś błąd.
Powiązane przepisy
- art. 2 § 1 definicjaStatkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.
Orzeczenia i interpretacje 1
Powołują ten przepis: 1 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.
Wszystkie (1) z filtrami według źródła, roku i sądu, szukaj w ich treści
Odsyłają tu 2
- Kodeks morski art. 241 § 4 do art. 239 § 1 pkt 10, art. 239 § 1 pkt 8, art. 239 § 1 pkt 9
- Kodeks morski art. 243