Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Interpretacja indywidualna JST Organ JSTz 20 sierpnia 2026 r., sygn. FN.3120.3.3.2026

Interpretacja aktualnaTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaOpodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntów wykorzystywanych przez fundację na cele statutowe oraz możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego Wójt Gminy Rędziny działając na podstawie art. 14b § 1 w związku z art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 8 czerwca 2026 roku Fundacji (…) o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od nieruchomości stwierdza, że: 1) stanowisko Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w zakresie zakwalifikowania gruntów dzierżawionych i wykorzystywanych przez Fundację na cele statutowe do kategorii gruntów „inne”, a nie do gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, jest prawidłowe; 2) stanowisko Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie ar.

7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jest nieprawidłowe. Uzasadnienie W dniu 8 czerwca 2026 roku do tutejszego organu wpłynął wniosek Fundacji (…) o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Fundacja (…) została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w Rejestrze Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej. Zgodnie ze statutem przedmiotem jej działalności jest m.in. działalność edukacyjna, organizacja kursów i szkoleń, (…), (…), (…).

W ramach swojej działalności organizuje m.in. szkolenia i zajęcia (…). Fundacja korzysta z gruntów dzierżawionych od (…) na potrzeby realizacji działalności statutowej. Nieruchomość wykorzystywana jest jako infrastruktura szkoleniowa i X. służąca realizacji celów edukacyjnych, szkoleniowych i (…) Fundacji. Z X. nieodpłatnie korzystają w celach szkoleniowych (…). X. utrzymywana jest głównie z dobrowolnych darowizn przekazywanych przez osoby korzystające z infrastruktury szkoleniowej. Środki te przeznaczone są na bieżące utrzymania obiektu, cele statutowe Fundacji oraz rozwój działalności edukacyjnej i szkoleniowej.

Dzierżawione grunty wykorzystywane są przede wszystkim do realizacji działalności statutowej Fundacji i nie są wykorzystywane w sposób charakterystyczny dla działalności komercyjnej lub przemysłowej. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania: 1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym grunty dzierżawione i wykorzystywane przez Fundację (…) na cele statutowe powinny zostać zakwalifikowane do kategorii gruntów „inne”, a nie jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?

2) Czy w przedstawionym stanie faktycznym możliwe jest zastosowanie zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2025 r. poz. 707 ze zm.) – dalej UPOL? W ocenie Wnioskodawcy grunty dzierżawione i wykorzystywane przez Fundację (…) powinny zostać zakwalifikowane do kategorii gruntów „inne”, ponieważ są wykorzystywane przede wszystkim do realizacji działalności statutowej Fundacji o charakterze edukacyjnym, społecznym i (…), a nie do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych.

Nieruchomość służy realizacji zadań edukacyjnych i szkoleniowych, w tym prowadzeniu zajęć (…). Infrastruktura wykorzystywana jest również nieodpłatnie przez (…). Fundacja nie prowadzi na nieruchomości działalności o charakterze typowo komercyjnym. X. utrzymywana jest głównie z dobrowolnych darowizn osób korzystających z obiektu, które przeznaczone są na utrzymanie infrastruktury oraz realizację celów statutowych Fundacji.

Charakter działalności prowadzonej na nieruchomości, w ocenie Wnioskodawcy przemawia także za możliwością zastosowania zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL, jako działalności związanej z edukacją, wychowaniem oraz działalnością społeczną realizowaną przez organizację pozarządową w ramach jej celów statutowych.

Postanowieniem nr FN.3120.3.1.2026 z dnia 17 czerwca 2026 roku Fundacja została wezwana do przedłożenia umowy dzierżawy zawartej z (…), stanowiącej podstawę do korzystania z nieruchomości oraz doprecyzowania stanu faktycznego przedstawionego we wniosku poprzez złożenie wyjaśnień na piśmie: a. czy fundacja udostępnia nieruchomość podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą; b. czy osoby lub firmy, którym udostępniana jest infrastruktura szkoleniowa i X., organizują na tym terenie komercyjne (odpłatne) szkolenia, zawody, imprezy, itp.; c. czy korzystanie z X. jest możliwe bez dokonania jakiejkolwiek wpłaty.

W odpowiedzi na wezwanie Fundacja w dniu 6 lipca 2026 roku przedłożyła kopię umowy dzierżawy (…) z dnia (…) 2024 roku i udzieliła na piśmie wyjaśnień, że Fundacja realizuje cele określone w § (…) Statutu. W celu realizacji zadań statutowych, zgodnie z § (…) Statutu, utrzymuje infrastrukturę X. oraz udostępnia ją nieodpłatnie podmiotom, których działalność pozostaje zgodna z celami Fundacji, w tym m.in. (…). Fundacja nie pobiera od tych podmiotów opłat za udostępnianie nieruchomości ani infrastruktury. Następnie wskazano, że na terenie X. prowadzone są (…), (…) oraz szkolenia organizowane przez korzystające z obiektu podmioty we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

Fundacja nie pobiera wynagrodzenia za udostępnianie X. Większość organizowanych na X. (…) szkoleń nie ma charakteru komercyjnego i odbywa się wyłącznie w celu pokrycia kosztów ich organizacji. Ewentualne opłaty pobierane przez organizatorów dotyczą kosztów związanych przeprowadzeniem danego przedsięwzięcia i nie stanowią wynagrodzenia Fundacji za korzystanie z nieruchomości. Sporadycznie Fundacja współpracuje z podmiotami szkoleniowymi w taki sposób, że w zamian za nieodpłatne udostępnienie obiektu organizator umożliwia nieodpłatny udział w szkoleniu (…) osobom wskazanym przez Fundację albo Fundacja pokrywa koszt udziału takich osób ze środków przeznaczonych na realizację celów statutowych.

Współpraca ta służy realizacji celów statutowych. Korzystanie z X., jak wyjaśnia Wnioskodawca, jest możliwe bez dokonywania wpłat na rzecz Fundacji. Z obiektu korzystają w ten sposób m.in. (…) spełniający wymagania określone w regulaminie X. Podkreślono, że X. nie została utworzona w celu osiągania zysku i nie jest przedsięwzięciem komercyjnym. Założeniem było stworzenie miejsca służącego realizacji celów statutowych Fundacji, które będzie w możliwie największym stopniu pokrywało koszty własnego utrzymania, bez osiągania zysku przez Fundację lub osoby nią zarządzające. Działalność Fundacji finansowana jest przede wszystkim z dobrowolnych darowizn od osób fizycznych i prawnych.

Darowizny te nie stanowią zapłaty za korzystanie z X. ani wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie Fundacji. Nie są one warunkiem korzystania z obiektu i mają całkowicie dobrowolny charakter. Całość otrzymywanych darowizn przeznaczona jest na utrzymanie i rozwój infrastruktury X. Jednocześnie zaznaczono, że zgodnie z § (…) Statutu, Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Obecnie jednak nie prowadzi działalności polegającej na komercyjnym odpłatnym udostępnianiu X. jako źródła osiągania zysku.

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2026 roku Wójt Gminy Rędziny powtórnie wezwał Fundację do złożenia wyjaśnień i doprecyzowania użytych w piśmie z dnia 6 czerwca 2026 roku sformułowań: „większość organizowanych na X. (…) i szkoleń nie ma charakteru komercyjnego i odbywa się wyłącznie w celu pokrycia kosztów ich organizacji” i „ewentualne opłaty pobierane przez organizatorów dotyczą kosztów związanych z przeprowadzeniem danego przedsięwzięcia”, w szczególności o udzielenie wyczerpujących wyjaśnień: 1) jaki procentowy lub ilościowy udział w skali miesiąca/roku stanowi wskazana „większość” (…) szkoleń niemających charakteru komercyjnego; 2) ile dni/godzin w skali miesiąca/roku infrastruktura X. wykorzystywana jest na (…) szkolenia komercyjne i niekomercyjne; 3) jakie kryteria decydują o tym, że dane szkolenie lub (…) jest przez Państwo klasyfikowane jako komercyjne i niekomercyjne; 4) co dokładnie wchodzi w skład kosztów organizacji szkoleń (np. amortyzacja sprzętu, media, czynsz, sprzątanie, wynagrodzenie instruktorów); 5) czy Fundacja otrzymuje faktury za udział wskazanych przez nią osób w szkoleniach organizowanych na terenie X. przez podmioty zewnętrzne, korzystające z infrastruktury X. Wnioskodawca w piśmie z dnia 16 lipca 2026 roku wyjaśnił, że Fundacja nieodpłatnie udostępnia infrastrukturę X. różnym podmiotom i nie pobiera z tego tytułu żadnych opłat.

Podmioty korzystające z X. realizują (…), (…) lub szkolenia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i na własną odpowiedzialność. Podmioty te również nie pobierają od osób trenujących opłat za korzystanie z X. Do roku 2026 Fundacja (…) prowadziła wyłącznie nieodpłatną działalność statutową. Użyte w piśmie z dnia 6 lipca 2026 roku sformułowanie „większość” odnosiło się do relacji ilościowej pomiędzy nieodpłatną, a odpłatną działalnością statutową fundacji.

Pozostała część przedsięwzięć stanowi odpłatną działalność statutową w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jednolity Dz. U. z 2025 r., poz. 1338 ze zm.) – dalej UDPP, a nie komercyjną działalność gospodarczą. Dodatkowo wskazano, że w 2026 roku Fundacja podpisała umowę z (…), na podstawie której w latach 2026 i 2027 udostępni (...) X. odpłatnie w łącznym wymiarze nie więcej niż 80 godzin. X. w ramach umowy z (…) będzie służyć realizacji (...) zadań zarządcy (…). Opłatę skalkulowano w taki sposób, że nie przyniesie fundacji zysku, a jedynie pokryje koszty związane z utrzymaniem i przygotowaniem X. (…).

Przychód ten zostanie zakwalifikowany jako przychód z działalności statutowej odpłatnej (niebędącej działalnością gospodarczą). Współpraca opiera się na zasadzie wzajemnego wsparcia wspólnych celów statutowych, a każda ze stron ponosi koszty we własnym zakresie.

Organ podatkowy po zapoznaniu się z argumentacją przedstawioną przez Wnioskodawcę oraz opisanym stanem faktycznym, dokonał następującej oceny prawnej: W zakresie pytania pierwszego organ podatkowy uznał, że w przedstawionym stanie faktycznym grunty dzierżawione i wykorzystywane przez Fundację (…) na cele statutowe powinny zostać zakwalifikowane do kategorii gruntów inne to jest do kategorii gruntów pozostałych, a nie jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 UPOL opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ustawodawca w art. 5 ust 1 pkt 1 UPOL wyróżnia między innymi następujące stawki podatku od nieruchomości: • od gruntów: a. związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków; b. pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Dla rozstrzygnięcia, czy w odniesieniu do przedmiotowych gruntów zastosowanie znajduje stawka właściwa dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, istotne znaczenie mają przepisy art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 UPOL. Ustawodawca w art. 1a ust. 1 pkt 4 UPOL w zakresie definicji działalności gospodarczej odsyła do ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (tekst jednolity Dz. U. z 2025 poz. 1480 ze zm.). Zgodnie z art. 3 tejże ustawy, działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Nie ma przy tym znaczenia forma prawna podmiotu.

Z kolei art. 1a ust. 1 pkt 3 UPOL stanowi, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumie się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a tego artykułu. Wykładnia powyższego przepisu nie może jednak prowadzić do wniosku, że sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez określony podmiot automatycznie przesądza o zakwalifikowaniu wszystkich pozostających w jego posiadaniu nieruchomości jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W wyroku z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt SK 39/19, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 1a ust. 1 pkt 3 UPOL, rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji RP. Trybunał wskazał tym samym, że dla zakwalifikowania konkretnej nieruchomości jako związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest wystarczające samo ustalenie statusu podmiotu ją posiadającego.

Konieczne jest uwzględnienie związku konkretnej nieruchomości z działalnością gospodarczą. Powyższe oznacza, że przy ocenie sposobu opodatkowania gruntu należy uwzględnić rzeczywisty sposób jego wykorzystywania, a w szczególności ustalić, czy grunt jest faktycznie zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. W odniesieniu do organizacji pozarządowych, w tym fundacji, prowadzących działalność pożytku publicznego, podkreślić należy, że co do zasady działalność pożytku publicznego nie jest działalnością gospodarczą (art. 6 UDPP).

Odpłatna działalność pożytku publicznego może – po spełnieniu kryteriów z art. 9 UDPP – stać się działalnością gospodarczą (gdy wynagrodzenie jest w odniesieniu do działalności danego rodzaju wyższe od tego, jakie wynika z kosztów tej działalności, lub przeciętne miesięczne wynagrodzenie osoby fizycznej z tytułu zatrudnienia przy wykonywaniu statutowej działalności odpłatnej pożytku publicznego, za okres ostatniego roku obrotowego, a w przypadku zatrudnienia trwającego krócej niż rok obrotowy - za okres tego zatrudnienia, przekracza 3-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni).

Odpłatna działalność organizacji prowadzących działalność pożytku publicznego, w zakresie, w jakim nie przybiera formy działalności gospodarczej w rozumieniu UDPP, nie powinna być na potrzeby podatku od nieruchomości traktowana jako działalność gospodarcza, a w takim wypadku właściwe są stawki dla gruntów i budynków „pozostałych”. Jednocześnie jeżeli organizacja pożytku publicznego prowadzi działalność gospodarczą w jakimkolwiek zakresie, to wszelkie nieruchomości faktycznie związane z prowadzeniem tej działalności powinny zostać opodatkowane najwyższymi stawkami podatkowymi.

W postępowaniu w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego organ interpretacyjny jest związany przedstawionym przez wnioskodawcę opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ nie prowadzi w tym postępowaniu postępowania dowodowego i nie może dokonywać samodzielnych ustaleń faktycznych wykraczających poza opis zawarty we wniosku. Jak wskazano we wniosku, na gruntach dzierżawionych Fundacja prowadzi działalność statutową (...) w zakresie (...), (...), edukacji, (...) oraz (...).

Infrastruktura udostępniania jest podmiotom zewnętrznym, których działalność pozostaje zgodna z celami Fundacji, w większości nieodpłatnie, a ewentualne opłaty pokrywają jedynie koszty realizacji przedsięwzięcia. Jedyną odpłatną umową na korzystanie z X. jest umowa z (…). Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę opisem wynagrodzenie z tytułu umowy z (…) zostało skalkulowane na poziomie odpowiadającym kosztom tej działalności i zostało zakwalifikowane jako przychód z działalności statutowej odpłatnej, wobec czego – przy przyjęciu tego elementu opisu stanu faktycznego – działalność ta nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1 UDPP.

Mając na uwadze powyższe, przyjmując okoliczności przedstawione we wniosku, brak jest podstaw do uznania przedmiotowej nieruchomości za zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej. Tym samym w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości właściwe jest zastosowanie innej stawki podatku od nieruchomości, to jest stawki podatku przewidzianej dla gruntów pozostałych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego należało uznać za prawidłowe. W zakresie pytania drugiego organ podatkowy stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL.

Zgodnie z brzmieniem wyżej wymienionego przepisu, zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży. Przepis ten ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Oznacza to, że do zastosowania zwolnienia z podatku od nieruchomości konieczne jest spełnienie łącznie przesłanek dotyczących konkretnego podmiotu - stowarzyszenia, jak i określonego przedmiotu oraz sposobu wykorzystania mienia - zajęcia na cele statutowe wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, bądź obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL dotyczy zwolnienia podatkowego, będącego wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 84 Konstytucji.

Przepisy tego rodzaju należy interpretować ściśle, bez dokonywania wykładni rozszerzającej ani wykładni zawężającej. Nie mogą być uzupełniane w drodze interpretacji o treści, których nie zawierają. Niedopuszczalne jest doszukiwanie się nieujawnionej intencji ustawodawcy i stwarzanie na takiej podstawie norm wykraczających poza literalne brzmienie przepisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2025 r. sygn. akt. III FSK 4441/21, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FSK 2147/08).

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2026 roku, sygn. akt III FSK 1061/25, podkreślono, że zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL ma charakter kumulatywny – muszą być spełnione łącznie: 1) przesłanka podmiotowa (stowarzyszenie), 2) przedmiotowa (zajęcie wyłącznie na działalność wśród dzieci i młodzieży, 3) brak wykorzystania do działalności gospodarczej. W razie niespełnienia którejkolwiek z nich zwolnienie nie przysługuje. Artykuł 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jednoznacznie wskazuje, że ze zwolnienia podatkowego mogą korzystać jedynie stowarzyszenia. Fundacja nie mieści się w kategorii podmiotów wskazanych literalnie w art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL.

Skoro ustawodawca jednoznacznie wymienił tylko stowarzyszenia, to objęcie zwolnieniem fundacji wymagałoby zastosowania wykładni rozszerzającej, co jak wskazano powyżej, jest niedopuszczalne przy zwolnieniu podatkowym. Niezależnie od powyższego, zwolnienie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL, nie może znaleźć zastosowania z uwagi na niespełnienie przesłanki przedmiotowej, którą jest wyłączne zajęcie nieruchomości na prowadzenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się znaczenie sława „wyłącznie”, które zawęża cel wykorzystywania nieruchomości.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 2021 r., sygn. akt III FSK 252/21: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych warunkiem zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 PodLokU, jest to, aby grunty, budynki lub ich części były zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Wykorzystanie natomiast tych nieruchomości (lub ich części) dla innych podmiotów (np. osób dorosłych, osób prawnych) oznacza, że nie są spełnione warunki zwolnienia. (…) Zwolnienie to ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.

Obejmuje określone nieruchomości lub ich części, jeżeli są one zajęte przez wskazany podmiot (stowarzyszenie) na wyłącznie oznaczony cel (statutową działalność wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, bądź obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży).

Wskazany przepis, w powołanym powyżej brzmieniu, obowiązuje od dnia 1 stycznia 2016 r. W porównaniu do wcześniejszej jego treści, obowiązującej do dnia 31 grudnia 2015 r., ustawodawca wprowadził słowo "wyłącznie", przy pomocy którego w dość istotny sposób zawęził (ograniczył) cel, na który przedmiotowe nieruchomości (lub ich części) mogą być wykorzystywane (prowadzenie przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, a także obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi najmniejszych wątpliwości, że użycie przez ustawodawcę partykuły "wyłącznie" oznacza odniesienie komunikowanego w zdaniu stwierdzenia do tych obiektów i rzeczy, które są w tym zdaniu wymienione (por. Słownik języka polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl). Warunkiem zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 PodLokU, jest zatem to, aby grunty, budynki lub ich części były zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży.

Wykorzystanie natomiast tych nieruchomości (lub ich części) dla innych podmiotów (np. osób dorosłych, osób prawnych) oznacza, że nie zostaną spełnione warunki zwolnienia.” Warto wskazać również, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 946/16 stwierdził, że: „Istotnym elementem zwolnienia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., jest zajęcie gruntów, budynków lub ich części na prowadzenie wskazanej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży. Zatem grunty, budynki lub ich części są zajęte na prowadzenie takiej działalności wówczas, gdy przede wszystkim są wykorzystywana w tym celu.

Działalność taka winna być prowadzona nieodpłatnie, bowiem jej odpłatność powoduje uznanie jej za działalność gospodarczą. Jeżeli dane grunty, budynki lub ich części są wykorzystywane i do prowadzenia wspomnianej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży, i jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej, wówczas nie można uznać jej za zwolnioną od podatku (np. w przypadku kortów tenisowych klubu sportowego, który udostępnia je wszystkim zainteresowanym za odpłatnością (działalność gospodarcza) i jednocześnie kilka razy w tygodniu nieodpłatnie pozwala na korzystanie z nich dzieciom i młodzieży szkolnej.

Korty te (budowla) i grunty pod nimi nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku) - L. Etel, Podatek od nieruchomości, Komentarz. Wydawnictwo LEX Warszawa 2012, komentarz do art. 7).” W podobnym tonie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1511/13, w którym stwierdził, że „aby podatnik mógł korzystać ze zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. z okoliczności sprawy powinno wynikać, że dana nieruchomość lub jej część jest wykorzystywana przez stowarzyszenie na potrzeby prowadzenia działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

Jednocześnie nieruchomość ta w omawianym zakresie nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, a opisana ww. kwalifikowana działalność na niej prowadzona musi odbywać się w ramach statutowej działalności stowarzyszenia. A zatem wykorzystywana nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia. (…) Nieruchomość jest zajęta na prowadzenie takiej działalności wówczas, gdy przede wszystkim jest wykorzystywana w tym celu.

Działalność taka winna być to prowadzona nieodpłatnie, bowiem jej odpłatność powoduje uznanie jej za działalność gospodarczą.” Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz załączonego do wniosku statutu Fundacji i wpisu w KRS jednoznacznie wynika, że nieruchomość dzierżawiona przez Fundację nie jest zajęta wyłącznie na prowadzenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, ale również wśród dorosłych i osób prawnych (…). W związku z powyższym grunt dzierżawiony przez Fundację nie może skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości z art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stwierdzono, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie ar. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL jest nieprawidłowe. Pouczenie Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Wójt Gminy Rędziny ul. Wolności 87, 42-242 Rędziny.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.