Pytanie
Wnioskodawcy W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca zadał pytanie o następującej treści: „Czy Y. lub jego część należy zakwalifikować jako budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol, a jeśli część, to którą?”. IV. Stanowisko Wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem „W ocenie Wnioskodawcy Y. w całości nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.” „Zgodnie z art. 2 ust. 1 upol, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przez obiekt budowlany, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2a upol, rozumie się budynek lub budowlę, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących: a) obiekty kultu religijnego - w szczególności kapliczki, krzyże przydrożne i figury, b) obiekty architektury ogrodowej - w szczególności posągi i figurki ogrodowe, wodotryski, mostki, pergole, murowane grille i oczka wodne, c) obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku – w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci.
Budynek, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.
Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 upol – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. – budowla, to: a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych, c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.
Roboty budowlane zaś, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, to prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (dalej: PB lub Prawo budowlane). W świetle przytoczonych regulacji, ustalenie czy dany obiekt należy zakwalifikować jako budowla, aby następnie opodatkować go według reguł przewidzianych w art. 4 ust. 1 pkt 3 lub ust. 5 upol, wymaga przede wszystkim zbadania czy: 1. jest obiektem budowlanym, 2. nie jest budynkiem, 3. spełnia przesłanki wymienione w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a-e upol.
Ad 1. Y. jako obiekt budowlany W art. 1a ust. 1 pkt 2a upol ustawodawca nie tylko wskazał, że obiekt budowlany to budynek lub budowla (analiza w tym zakresie w dalszej części niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej), ale wymienił również przypadki, w których niewielka rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Przenosząc powyższe na przykład Y. Wnioskodawcy, w jego ocenie: – (…), – nie jest obiektem kultu religijnego i nie ma żadnego związku z wyznaniowością, a więc nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na tej podstawie, – nie jest obiektem architektury ogrodowej – jest obiektem służącym do (…), a więc nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na tej podstawie, – nie jest niewielkim obiektem służącym rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, tj. nie jest obiektem jakkolwiek podobnym do obiektów wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2a lit. c upol, a więc nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na tej podstawie, W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie korzysta z preferencji przewidzianej w art. 1a ust. 1 pkt 2a lit. a-c upol.
Ad 2. Y. jako budynek Zgodnie z opisanym stanem faktycznym, Y., to (…). Nie posiada fundamentów, dachu i nie jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Powyższe w ocenie Wnioskodawcy jest wystarczające by twierdzić, że Y. nie spełnia przesłanek pozwalających zakwalifikować go jako budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 upol. Nie budzi bowiem wątpliwości, że tylko obiekt, który posiada wszystkie cechy wymienione w tym przepisie, może być opodatkowany od powierzchni użytkowej. Ad 3. Y. jako budowla Definicja budowli w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. jest złożona i wymaga indywidualnej analizy każdego z punktów wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.
Nie jest zatem tak, że wystarczająca w tym miejscu jest definicja treści załącznika nr 4 do upol, choć niewątpliwie ma on kluczowe znaczenie w tym obszarze. W tej części uzasadnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca podda szerszej analizie w pierwszej kolejności wytypowane przez siebie pozycje z załącznika nr 4 do upol, a dalszej części pozostałe punkty definicji podstawowej (lit. b-e). • art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol, budowla, to obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Jak zostało wskazane, Y. nie jest budynkiem, więc niezbędna staje się tu analiza obiektów wymienionych w załączniku nr 4 do upol. W ocenie Wnioskodawcy szczególnej uwagi wymaga: poz. 5, poz. 6 oraz poz. 9, niemniej nie oznacza to, że X. pomija w ramach wniosku pozostałe opcje. Za oczywiste można bowiem uznać, że Y. nie jest obiektem wymienionym w innych pozycjach załącznika nr 4 do upol. W pierwszej kolejności należy jednak zauważyć, że Y., to de facto obiekt niewzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Jest niczym innym jak (…), obiektem otwartym, niezadaszonym, pozbawionym urządzeń czy instalacji. Takie w ogóle nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Nawet załącznik nr 4 do upol nie wymienia takich kategorii jak staw czy (…). Jako że w prawie podatkowym stosowanie wykładni rozszerzającej, która prowadzi do zwiększenia obciążeń podatkowych, nie jest możliwe, nie należy domniemywać istnienia tej kategorii w ramach innej pozycji. W celu zakwalifikowania Y. jako budowla (wykluczając kwalifikację jako budynek) musiałby odpowiadać jednej z kategorii spośród wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol, a w szczególności jednej z pozycji załącznika nr 4 do upol. Taka sytuacja nie ma miejsca w okolicznościach sprawy. Nie mówimy tu o (…).
(…) Pozostaje to w zgodzie z uchwałą NSA z dnia 29 września 2021 r., sygn. III FPS 1/21. Co prawda, została wydana na gruncie stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2024 r., niemniej w uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej wskazano wprost, że: „Konsekwencją zaproponowanej definicji budowli, tj. w oparciu o kategorie budowli, których rodzaje zostaną zaczerpnięte z ustawy - Prawo budowlane, będzie możliwość pomocniczego czerpania z bogatego dorobku orzeczniczego dotyczącego opodatkowania budowli, w stanie prawnym, w którym definicja "budowli" odwołuje się do przepisów upb.”.
Ponadto można też twierdzić, że ww. uchwała jest jednym z początków zmian, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2025 r., a więc jest istotna w okolicznościach sprawy. W jej treści NSA wskazał, że: „Zdaniem składu orzekającego należy przyjąć, że ustawodawca w kategorii XIX do ustawy Prawo budowlane konkretyzuje w sposób ogólny pojęcie zbiorników, jakim posłużył się w art. 3 pkt 3 tej ustawy. W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy rozciągnięty został natomiast na budowle (a więc również zbiorniki) związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1 pkt 3).
Zbiornik związany z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.P.b. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., to pojęcie szersze niż "zbiornik przemysłowy", o którym mowa w kategorii XIX do u.P.b. Tym nie mniej skład orzekający jest zdania, że załącznik wskazuje na pewne cechy charakterystyczne "zbiornika", jako budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.P.b., wyłączając z tego zakresu pewne kategorie, które w języku potocznym mogą być również postrzegane jako zbiornik (np. beczka na wodę deszczową, zbiornik retencyjny, sztuczne jezioro itp.).
Za zbiornik w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.P.b. należy uznać zatem obiekt budowlany przeznaczony do gromadzenia materiałów sypkich (np. ziarno, cement), występujących w kawałkach (np. węgiel, rudy, kompostowane fragmenty organiczne) albo w postaci ciekłej (np. paliwa) lub gazowej, związany z prowadzeniem działalności gospodarczej podatnika, który nadto (biorąc pod uwagę jego cechy techniczne) nie jest przeznaczony realizacji innych celów.” Na gruncie niniejszej uchwały NSA definitywnie eliminuje opodatkowanie jako budowla takich obiektów jak (…).
Należy to zdecydowanie rozciągnąć na Y. Co też niezwykle ważne, NSA posługuje się sformułowaniem brzmiącym niemal identycznie do zapisu przewidzianego w poz. 6 załącznika nr 4 do upol. Wskazuje, że „Za zbiornik w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.P.b. należy uznać zatem obiekt budowlany przeznaczony do gromadzenia materiałów sypkich (np. ziarno, cement), występujących w kawałkach (np. węgiel, rudy, kompostowane fragmenty organiczne) albo w postaci ciekłej (np. paliwa) lub gazowej, związany z prowadzeniem działalności gospodarczej podatnika, który nadto (biorąc pod uwagę jego cechy techniczne) nie jest przeznaczony realizacji innych celów.” – nadal nie zaliczając do tej kategorii (…).
Wnioski te – przy zachowaniu status quo nowelizacji w zakresie przedmiotu opodatkowania – muszą być tożsame na gruncie stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2025 r. Trzeba też zauważyć, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., budynek i budowla mogą podlegać opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych. Ustawodawca umieścił ten warunek na samym końcu definicji budowli, choć niewątpliwe wyeliminowanie tej okoliczności w danym przypadku całkowicie uniemożliwia opodatkowanie obiektu – nawet jeśli został wymieniony w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a-e upol. Budowla musi zostać zatem: (1) wzniesiona (2) w wyniku robót budowlanych.
Słowo „wznieść”, zgodnie ze słownikiem języka polskiego, to «unieść w górę, umieścić coś wyżej», «wybudować coś dużego, wysokiego», «spowodować uniesienie się czegoś w powietrze». Przez roboty budowlane, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, należy zaś rozumieć prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Budowla musi zostać zatem wzniesiona do góry, wybudowana z użyciem materiałów budowlanych. Trudno dostrzec ten aspekt w przypadku Y., który jest (…), bez jakichkolwiek umocnień.
Mając na uwadze powyższe, skoro ideą opodatkowania (…), a Y. nie został uwzględniony w załączniku nr 4 do upol i nie jest też budynkiem – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla. Z ostrożności podjęto analizę innych pozycji załącznika nr 4 do upol, która prowadzi do tożsamych wniosków.
W poz. 5 załącznika nr 4 do upol wymieniono obiekty wchodzące w skład oczyszczalni ścieków, takie jak: stacja zlewna, przepompownia ścieków oczyszczonych, osadnik wstępny, osadnik wtórny, reaktor biologiczny, komora tlenowa, komora rozdziału, komora niedotleniona, komora beztlenowa, zagęszczacz grawitacyjny, instalacja do odwadniania osadów, instalacja do odgazowywania, stacja zagęszczania osadu nadmiernego, stacja dozowania kwasu octowego, zbiornik wyrównawczy cieczy nadosadowej, przepompownia osadu recyrkulowanego i nadmiernego, komora predenitryfikacji - wchodzące w skład oczyszczalni ścieków.
(…) (…) (…) Bazując na powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie odpowiada (…), które to są wymienione w poz. 5 załącznika nr 4 do upol. W odróżnieniu do (…), Y. jest przede wszystkim obiektem ziemnym, terenowym. To podstawowe kryterium odróżniające – (…). Y. można porównać do (…), a nie do konstrukcji budowanej. (…). Zgodnie z opisanym stanem faktycznym opróżnienie przeprowadzane jest tylko w sytuacjach uzasadnionych i koniecznych, np.: (…). (…). Nie ma też monitoringu instalacji technologicznych, bo takie tu po prostu nie występują. (…).
(…) Należy przy tym podkreślić, że w myśl zasady określoności prawa podatkowego, jako budowlę należy zakwalifikować tylko ten obiekt, który został expressis verbis wymieniony w załączniku nr 4 do upol. Opodatkowany nie może być obiekt jedynie podobny do wymienionych w tej puli. Nie można zatem twierdzić, że Y., to (…), bo ich nazwa jest w części zbieżna. Ustawodawca nie uczynił z poz. 5 załącznika nr 4 do upol katalogu otwartego, aby jakkolwiek było to możliwe. Przeciwnie, jest to pozycja wyróżniająca się na tle innych, kazuistyczna, więc należy twierdzić, że obiekt niebędący jednym spośród wymienionych – nie podlega opodatkowaniu.
Odmienność konstrukcji i eksploatacji (…) pozwala na stwierdzenie, że Y. nie jest budowlą na podstawie poz. 5 załącznika nr 4 do upol. W poz. 6 załącznika nr 4 do upol wskazuje się na opodatkowanie obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5. W pierwszej kolejności należy rozważyć czy Y. może zostać uznany za obiekt magazynujący.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, „magazynować”, to «składać, przechowywać coś w jakimś pomieszczeniu lub pojemniku» lub «gromadzić, odkładać coś w celu późniejszego wykorzystania». ,,Gromadzić” oznacza zaś: «zbierać i składać w jednym miejscu jakieś rzeczy», «pozyskiwać jakieś wartości lub dobra niematerialne» lub «skupiać wokół siebie ludzi». Na tej podstawie należy twierdzić, że budowlą z poz. 6 załącznika nr 4 do upol może być taki obiekt, którego głównym przeznaczeniem jest magazynowanie, gromadzenie, przechowywanie substancji w jednym miejscu.
Przykładem omawianym najczęściej w kontekście ustawy z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (dalej: ustawa nowelizująca), są silosy, czyli zbiorniki, w których magazynowane/gromadzone/przechowywane są różnego rodzaju materiały sypkie czy występujące w kawałkach. W przypadku Y. należy zwrócić uwagę na dwie kwestie. Po pierwsze, nie jest to obiekt, którego zadaniem jest gromadzenie. Nie jest to silos, zbiornik żelbetowy, stalowy czy jakikolwiek inny. (…). Nie jest w nim (w (…)) magazynowana, lecz znajduje się tu jedynie przejściowo w celu (…). (…).
Po drugie, przy opisanych w stanie faktycznym parametrach, w ocenie X. podstawowym parametrem wyznaczającym przeznaczenie Y. jest powierzchnia, a nie pojemność. Powierzchnia Y. wynosi: (…) ha, pojemność: (…) m3, zaś średnia głębokość, to: (…) m. Tak duża powierzchnia w porównaniu z umiarkowaną pojemnością świadczy o rozciągniętym horyzontalnie charakterze Y.. Przy średniej głębokości wynoszącej (…) m, (…) tworzy tu płytką warstwę na bardzo dużej przestrzeni. Struktura Y. jest zatem rozlewiskowa, a pojemność i głębokość są pochodnymi powierzchni i nie pełnią funkcji dominującej.
Podsumowując: – Y. jest obiektem ziemnym, który w ogóle nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości – nie został wzniesiony, wybudowany z użyciem innych niż (…) materiałów budowlanych, – nie jest obiektem nastawionym na magazynowanie, – jest obiektem, w którym naturalnie, bez udziału człowieka, zachodzi proces (…), – jego podstawowym parametrem technicznym jest powierzchnia. Podsumowując powyższe, w ocenie X., Y. nie jest budowlą na podstawie poz. 6 załącznika nr 4 do upol.
W poz. 9 załącznika nr 4 do upol wymieniono natomiast obiekty hydrotechniczne takie jak: zapora, próg, stopień wodny, jaz, śluza wałowa, syfon, brama przeciwpowodziowa, kanał, śluza żeglowna, opaska brzegowa, ostroga brzegowa, rów melioracyjny inny niż ziemny, obiekt zrzutu wody, obiekt zrzutu ścieków, obudowa ujęć wód podziemnych. Zapora, to obiekt służący do spiętrzenia wody w szczególności w celu: ochrony przeciwpożarowej, produkcji energii elektrycznej lub retencji. Przy czym, zapora ma doprowadzić do różnicy poziomów wody przed i za nią, co nie ma związku z biernym pomiarem poziomu wód gruntowych.
Są to zatem zadania odbiegające od funkcji Y., a więc, w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za zaporę. Do obiektów przede wszystkim piętrzących i stabilizujących przepływ można zaliczyć również: próg, stopień wodny oraz jaz. Ich funkcja dalece odbiega od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za próg, stopień wodny lub jaz. Śluz wałowy jest elementem ochrony przeciwpowodziowej. Umożliwia przepływ wody przez wał przeciwpowodziowy bez jego naruszenia. Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za śluz wałowy. Syfon hydrotechniczny przenosi wodę lub ścieki pod inną przeszkodą, np. pod rzeką lub wałem.
Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za syfon hydrotechniczny. Kanał hydrotechniczny, to sztuczny ciek wodny służący do żeglugi, melioracji lub odprowadzania wody. W żaden sposób nie służy (…) i nawet nie jest podobny do takiego obiektu. Jego zadania istotnie różnią się od zadań Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za kanał hydrotechniczny. Śluza żeglugowa, to obiekt wnoszony na rzekach lub pomiędzy jeziorami, który umożliwia pokonywanie różnic poziomu wody przez jednostki pływające (np. statki, barki, jachty) podczas żeglugi.
Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za śluzę żeglugową. Opaska brzegowa, to umocnienie brzegu rzeki czy kanału, które zabezpiecza przed erozją. Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za opaskę brzegową. Ostroga brzegowa, to obiekt, którego zadaniem jest rozproszenie energii fali morskiej i ochrona brzegu przed erozją. Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za ostrogę brzegową.
Rów melioracyjny inny niż ziemny, to obiekt, który służy przede wszystkim do zbierania nadmiaru wody i odprowadzania jej do najbliższej rzeki bądź innego zbiornika wodnego. (…). Są to zadania odbiegające od funkcji Y., więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za rów melioracyjny. Obiekt zrzutu wody lub ścieków, to budowla pozwalająca na kontrolowane odprowadzenie cieczy do dedykowanego jej zbiornika. Nie zachodzi w nim (…). W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za obiekt zrzutu wody lub ścieków. Podobnie jak Y. nie może być uznany za obudowę ujęć wód podziemnych. Po pierwsze, ujęcie wód podziemnych, to obiekt służący do jej poboru, czyli tak naprawdę studnia.
Obudowa zaś, to obiekt budowlany, który można porównać do kaptura, który chroni studnię i związane z nią urządzenia przed czynnikami zewnętrznymi. Nie jest to zatem obiekt (…), więc w ocenie Wnioskodawcy, Y. nie może być uznany za obudowę ujęć wód podziemnych.
W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie jest budowlą na podstawie poz. 9 załącznika nr 4 do upol. • art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b upol Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b upol – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. – budowlę należy rozumieć: elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych. W ocenie Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że Y. – będący obiektem terenowym, ziemnym – nie jest żadnym z obiektów wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b upol.
Nie jest to przykład obiektu z segmentu alternatywnych źródeł energii, nie zachodzi w nim żaden proces spalania (jak w kotle czy w piecu), jak również nie jest jednym z wymienionych obiektów sportowych.
W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie jest budowlą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b upol. • art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. – budowla, to urządzenie budowlane, czyli przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Przede wszystkim należy zauważyć, że Y. nie jest urządzeniem technicznym, jak również nie składa się z takich. Technologia (…) jest tu całkowicie naturalna.
W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie jest budowlą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol. • art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d i e upol Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d i e upol – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. – budowla, to: d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Konstrukcja przytoczonej regulacji prowadzi do wniosku, że jeśli dane urządzenia nie podlega opodatkowaniu na podstawie załącznika nr 4 do upol lub jako urządzenie budowlane, to opodatkowane powinny być wyłącznie jego części budowlane. Te nie zostały jednak zdefiniowane, niemniej w wyrokach dotyczących opodatkowania fotowoltaiki czy stacji ładowania pojazdów konsekwentnie przyjmuje się, że są to fundamenty lub konstrukcje wsporcze. Tak przykładowo w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 7 marca 2023 r., sygn. I SA/Gd 1071/22 czy WSA w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. I SA/Sz 472/24. Y. nie posiada żadnego z tych elementów – ani fundamentu, ani konstrukcji wsporczej.
W całości nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W ocenie Wnioskodawcy, Y. nie jest budowlą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d i e upol.” V. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa 1. Uwagi wstępne Organ, ponownie rozpoznając wniosek, działa w granicach stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku oraz w jego uzupełnieniu. Organ nie prowadzi w postępowaniu interpretacyjnym postępowania dowodowego i nie weryfikuje prawdziwości danych przedstawionych przez Wnioskodawcę.
Przytoczenie w części opisowej fragmentów wniosku i uzupełnienia służy wiernemu odtworzeniu stanu faktycznego oraz stanowiska Wnioskodawcy, nie zaś samodzielnemu ustalaniu faktów przez organ.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowi wyłącznie opis stanu faktycznego przedstawiony przez Wnioskodawcę we wniosku oraz w uzupełnieniu z dnia 7 lipca 2026 r. Jednocześnie organ uwzględnia ocenę prawną i wskazania wynikające z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 884/25, w szczególności konieczność przeprowadzenia pełnej wykładni właściwych przepisów u.p.o.l., odniesienia się do argumentacji Wnioskodawcy oraz oparcia oceny na kompletnym, uzupełnionym opisie stanu faktycznego. Po ponownej analizie sprawy organ uznaje jednak, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
W ocenie organu opisany Y. stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. jako obiekt niebędący budynkiem, wzniesiony w wyniku robót budowlanych, mieszczący się w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Dla oceny stanowiska Wnioskodawcy istotne pozostaje, że art. 2 ust. 1 u.p.o.l. nadal posługuje się pojęciem budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest jednak ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego ani rozstrzygnięcie wszystkich przesłanek opodatkowania, lecz kwalifikacja opisanego Y. jako budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.
2. Przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. budynek oznacza obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.
Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowlą jest m.in. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. roboty budowlane oznaczają prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
W poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. wymieniono: „obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5”. 3. Y. nie jest budynkiem i nie korzysta z wyłączeń przewidzianych dla obiektu budowlanego Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy w tej części, w której wskazuje on, że Y. nie jest budynkiem. Z przedstawionego opisu wynika bowiem, że jest to obiekt otwarty, niezadaszony, niewydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, nieposiadający fundamentów i dachu.
Nie spełnia zatem przesłanek budynku z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Organ podziela również stanowisko, że Y. nie jest wyrobiskiem górniczym ani niewielkim obiektem, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2a u.p.o.l., tj. obiektem kultu religijnego, obiektem architektury ogrodowej ani obiektem użytkowym służącym rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku. Powyższe nie rozstrzyga jednak o braku opodatkowania, lecz powoduje konieczność oceny Y. na gruncie definicji budowli.
4. Wzniesienie Y. w wyniku robót budowlanych W ocenie organu, w świetle uzupełnionego opisu stanu faktycznego, nie budzi wątpliwości, że Y. został wzniesiony w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 in fine oraz art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Wnioskodawca wskazał, że Y. został wykonany na podstawie projektu budowlanego, a jego utworzenie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, wydanego przez (…). Wnioskodawca podał również, że realizacja polegała na wykonaniu robót ziemnych, obejmujących w szczególności wykonanie (…). Oznacza to, że Y. nie jest przypadkowym ani naturalnym (…), lecz rezultatem zamierzonego procesu inwestycyjnego.
Powstał przez celowe (…) w taki sposób, aby mógł przyjmować, utrzymywać i odprowadzać (…). Okoliczność, że Y. ma charakter (…), a obiekt nie posiada urządzeń technicznych ani instalacji, nie przesądza o braku robót budowlanych. Definicja robót budowlanych z art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. nie uzależnia uznania prac za roboty budowlane od użycia betonu, stali, wykonania żelbetowej konstrukcji albo wyposażenia obiektu w instalacje. Istotne jest to, że obiekt został wykonany w wyniku prac objętych reżimem budowlanym, co w niniejszej sprawie potwierdzają projekt budowlany, pozwolenie na budowę oraz wykonanie robót ziemnych.
Użyte w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. pojęcie budowy należy odczytywać z uwzględnieniem przepisów Prawa budowlanego. W tym ujęciu budowa obejmuje wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu. Skoro Wnioskodawca wskazał, że Y. został wykonany na podstawie projektu budowlanego, jego utworzenie wymagało pozwolenia na budowę wydanego przez (…), a realizacja obejmowała roboty ziemne, w szczególności wykonanie (…), to w granicach przedstawionego stanu faktycznego organ przyjmuje, że Y. został wykonany jako rezultat prac budowlanych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego. 5. Kwalifikacja Y. na gruncie poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l.
Zdaniem organu Y. mieści się w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Jest to obiekt, w którym gromadzone są materiały w postaci ciekłej, a podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Organ nie podziela stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym funkcja (…) automatycznie wyłącza możliwość zastosowania poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Przy kwalifikacji obiektu należy odróżnić końcowy cel gospodarczy lub środowiskowy obiektu od technicznego mechanizmu jego działania.
Celem gospodarczym wykorzystania Y. jest o (…), natomiast technicznym sposobem realizacji tego celu jest skierowanie (…) do Y., ich czasowe zatrzymanie, (…) oraz utrzymanie w przestrzeni Y. przez okres (…). Z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że proces (…) trwa około (…). (…) nie przepływają więc przez Y. wyłącznie tranzytowo, jak przez rurociąg, kanał lub kolektor, lecz są przyjmowane i utrzymywane w przestrzeni Y. przez czas (…). Czasowe zatrzymanie (…) jest elementem koniecznym dla działania Y.. W takim ujęciu funkcja (…) nie wyłącza funkcji pojemnościowej Y., lecz jest przez nią realizowana. (…).
Gromadzenie materiału w obiekcie z poz. 6 nie musi oznaczać magazynowania w celu późniejszego wykorzystania materiału ani przechowywania go bez dalszych procesów. Może mieć także charakter czasowy i technologiczny, jeżeli przyjęcie i utrzymanie materiału w określonej przestrzeni warunkuje funkcję obiektu. Gdyby ustawodawca zamierzał ograniczyć poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. wyłącznie do obiektów magazynowych, posłużyłby się pojęciem magazynowania albo przechowywania. Tymczasem użyte w tym przepisie sformułowanie „są lub mogą być gromadzone” ma szerszy zakres.
Obejmuje ono także czasowe zebranie, zatrzymanie i utrzymanie materiału w określonej przestrzeni obiektu, jeżeli jest to konieczne dla realizacji funkcji tego obiektu. W opisanym stanie faktycznym (…) nie tylko przepływa przez Y., lecz pozostaje w nim (…), a więc przez czas konieczny do przeprowadzenia (…).
Powyższy sposób rozumienia poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. znajduje potwierdzenie w piśmiennictwie dotyczącym obiektów pojemnościowych po 1 stycznia 2025 r., w którym wskazuje się, że obiekt pojemnościowy może jednocześnie pełnić funkcję technologiczną, retencyjną, środowiskową albo oczyszczającą, a przypisanie obiektu do jednej z tych grup nie zwalnia z badania, czy spełnia on cechy opisane w poz. 6[2]. W piśmiennictwie podkreśla się również, że przy osadnikach, odstojnikach, lagunach, zbiornikach retencyjnych i komorach technologicznych funkcja oczyszczania, sedymentacji, retencji albo buforowania może łączyć się z pojemnościowym sposobem działania obiektu.
Organ uwzględnia, że w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych, w tym w orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydanych w innych sprawach dotyczących podobnych (…), zaprezentowano pogląd odmienny, zgodnie z którym funkcja (…) wyklucza przyjęcie, że przeznaczeniem Y. jest gromadzenie materiałów. Orzeczenia te zapadły jednak w innych sprawach i nie wiążą organu w niniejszym postępowaniu interpretacyjnym. Organ nie podziela tej wykładni, ponieważ prowadziłaby ona do pominięcia technicznego mechanizmu działania Y., w którym (…) jest możliwe właśnie dzięki czasowemu przyjęciu i utrzymaniu określonej objętości (…).
Nie można również przyjąć, że poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. obejmuje wyłącznie klasyczne zbiorniki magazynowe, silosy albo obiekty przeznaczone do przechowywania materiałów jako zapasu. Ustawodawca nie posłużył się w tej pozycji nazwą „zbiornik”, lecz opisem cech obiektu. Znaczenie ma zatem nie nazwa nadana obiektowi w dokumentacji lub w języku potocznym, lecz to, czy obiekt przyjmuje i utrzymuje określony materiał w swojej przestrzeni oraz czy pojemność wyznacza jego przeznaczenie.
Organ odniósł się również do powołanej przez Wnioskodawcę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt III FPS 1/21. W ocenie organu uchwała ta nie przesądza o braku możliwości zakwalifikowania opisanego Y. jako budowli w obecnym stanie prawnym. Po pierwsze, uchwała została wydana na tle poprzedniego stanu prawnego, w którym definicja budowli odwoływała się do przepisów Prawa budowlanego. Po drugie, obecnie ustawodawca posługuje się autonomiczną definicją budowli oraz opisową konstrukcją poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l.
Po trzecie, organ nie kwalifikuje Y. jako budowli wyłącznie dlatego, że jest obiektem ziemnym albo że w języku potocznym może być postrzegany jako zbiornik, lecz dlatego, że z przedstawionego i uzupełnionego stanu faktycznego wynika, iż został wykonany na podstawie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, powstał w wyniku robót ziemnych oraz służy czasowemu przyjęciu i utrzymaniu (…) przez czas niezbędny do procesu (…). Organ uwzględnia również cel nowelizacji u.p.o.l. obowiązującej od dnia 1 stycznia 2025 r. Nie prowadzi to jednak do wniosku, że poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. należy ograniczyć wyłącznie do klasycznych silosów albo zbiorników magazynowych.
Ustawodawca nie posłużył się nazwą „zbiornik”, lecz opisem cech obiektu. Dlatego kwalifikacja podatkowa wymaga badania rzeczywistego mechanizmu działania obiektu, w szczególności tego, czy obiekt przyjmuje i utrzymuje określony materiał w swojej przestrzeni oraz czy pojemność wyznacza jego przeznaczenie. Tak rozumiana wykładnia nie ma charakteru rozszerzającego, lecz wynika z językowego i funkcjonalnego odczytania przesłanek wskazanych w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. 6. Materiał w postaci ciekłej Organ nie podziela stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym (…) nie mogą być uznane za materiał w postaci ciekłej.
Ustawodawca w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. odwołał się do fizycznej postaci materiałów, wskazując na materiały sypkie, występujące w kawałkach, ciekłe lub gazowe. Nie ograniczył tego pojęcia wyłącznie do surowców produkcyjnych, półproduktów albo materiałów wykorzystywanych do wytwarzania rzeczy. W opisanym stanie faktycznym do Y. kierowane są (…). Wnioskodawca sam opisuje proces (…). Nie jest to więc (…) w znaczeniu abstrakcyjnym, lecz określone medium ciekłe uczestniczące w procesie technologicznym (…). Tego rodzaju medium należy traktować jako materiał w postaci ciekłej w rozumieniu poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l.
Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby do nieuzasadnionego zawężenia zakresu przepisu tylko do materiałów wykorzystywanych produkcyjnie, mimo że ustawodawca takiego ograniczenia nie wprowadził. 7. Pojemność jako podstawowy parametr techniczny W ocenie organu pojemność jest podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie opisanego Y. Nie przesądza o tym wyłącznie fakt, że Wnioskodawca podał pojemność Y. jako jeden z jego parametrów technicznych. Decydujące jest to, że zdolność Y. do przyjęcia i utrzymania określonej ilości (…) warunkuje możliwość realizacji procesu (…). Organ nie utożsamia pojemności wyłącznie z maksymalną objętością geometryczną obiektu.
W przypadku Y. pojemność oznacza zdolność obiektu do przyjęcia i utrzymania określonej ilości (…) przez czas konieczny do (…). Powierzchnia i głębokość opisują geometrię Y., natomiast dopiero pojemność określa ilość medium, która może zostać objęta procesem (…) w danym cyklu działania obiektu. Wnioskodawca wskazał, że pojemność całkowita Y. wynosi (…) m3, proces (…) trwa około (…). Oznacza to, że obiekt musi być zdolny do przyjęcia i utrzymania określonej objętości (…) przez czas niezbędny do (…).
Pojemność nie ma zatem wyłącznie charakteru opisowego, lecz określa skalę i możliwość funkcjonowania Y. Powierzchnia, głębokość, przepustowość, czas retencji oraz sposób napełniania i opróżniania mogą opisywać sposób działania Y. Nie wyklucza to jednak, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie obiektu jest pojemność, ponieważ to ona odpowiada na pytanie, jaką ilość medium obiekt może przyjąć i utrzymać w warunkach pozwalających na realizację procesu (…).
Innymi słowy, powierzchnia Y. może wpływać na warunki (…), a głębokość może wpływać na sposób ukształtowania zbiornika, jednak dopiero pojemność określa zdolność obiektu do przyjęcia i utrzymania określonej ilości (…). Z tego względu w przypadku obiektu, którego działanie polega na czasowym utrzymaniu cieczy przez około (…), pojemność nie jest parametrem ubocznym, lecz parametrem wyznaczającym możliwość realizacji jego funkcji. Nie jest trafny argument Wnioskodawcy, że z uwagi na dużą powierzchnię i niewielką średnią głębokość podstawowym parametrem Y. jest powierzchnia.
Powierzchnia i głębokość są elementami geometrii obiektu, natomiast pojemność jest parametrem wynikowym, który określa zdolność użytkową Y. do przyjęcia określonej ilości (…). Przy obiekcie służącym czasowemu utrzymaniu cieczy dla procesu (…) właśnie pojemność wyznacza praktyczną przydatność obiektu, ponieważ określa ilość (…), która może zostać przyjęta i utrzymana w warunkach umożliwiających (…). 8. Odniesienie do poz. 5 i poz. 9 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Organ nie opiera niniejszej interpretacji na poz. 5 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Z opisu stanu faktycznego wynika, że Y. Wnioskodawcy nie jest elementem oczyszczalni ścieków w rozumieniu tej pozycji. (…).
Organ nie opiera rozstrzygnięcia także na poz. 9 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Nie jest konieczne przesądzanie, czy jakiekolwiek elementy towarzyszące Y. mogłyby być rozpatrywane jako elementy hydrotechniczne. Przedmiotem niniejszej oceny jest Y. jako jeden funkcjonalny obiekt opisany przez Wnioskodawcę i jego kwalifikacja na gruncie poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. 9. Kwalifikacja całości Y. Wnioskodawca zapytał, czy Y. lub jego część należy zakwalifikować jako budowlę. W ocenie organu kwalifikacji jako budowla podlega Y. jako całość. Z opisu stanu faktycznego wynika, że komora (…) oraz (…) tworzą jeden funkcjonalny obiekt.
Poszczególne elementy Y. nie realizują samodzielnie odrębnych funkcji podatkowo istotnych, lecz łącznie służą przyjęciu, czasowemu utrzymaniu, (…). Skoro zatem Y. jako całość spełnia przesłanki poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l., brak jest podstaw do wyodrębniania jedynie jego części jako budowli.
10. Podsumowanie oceny organu Mając na uwadze przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa, organ uznaje, że opisany Y.: 1) nie jest budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.; 2) nie korzysta z wyłączeń przewidzianych w art. 1a ust. 1 pkt 2a u.p.o.l.; 3) został wzniesiony w wyniku robót budowlanych, ponieważ został wykonany na podstawie projektu budowlanego, wymagał pozwolenia na budowę wydanego przez (…), a jego realizacja obejmowała roboty ziemne, w szczególności wykonanie (…); 4) jest obiektem, w którym gromadzone są materiały w postaci ciekłej, tj. (…); 5) jest obiektem, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, gdyż zdolność przyjęcia i utrzymania określonej objętości (…) przez czas potrzebny do (…) warunkuje możliwość realizacji funkcji Y.; 6) mieści się w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. i w konsekwencji stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Y. w całości nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., należy uznać za nieprawidłowe. Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę we wniosku z dnia 12 czerwca 2025 r. oraz w uzupełnieniu z dnia 7 lipca 2026 r. Organ nie dokonuje oceny wiarygodności danych przedstawionych przez Wnioskodawcę. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego niniejsza interpretacja traci aktualność w odpowiednim zakresie. VI.
Podstawa prawna Art. 14j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa: „Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa”; Art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa: „Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie”; Art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa: „W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym”. Pouczenie Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji podatkowej adresatowi (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew, na adres: pl. Kościuszki 5, 62-540 Kleczew. Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepisy art. 14k-14n ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ustanawiają ochronę dla podatnika, który zastosował się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. [1] Dalej wskazywana również jako: „Wnioskodawca”, „strona” [2] Zob. Ł. Rogowski, Obiekty pojemnościowe po 1 stycznia 2025 r. Problemy kwalifikacji zbiorników na tle załącznika do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (cz.
1), „Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych” 2026, nr 6(304), s. 6 i n.; Ł. Rogowski, Obiekty pojemnościowe po 1 stycznia 2025 r. Problemy kwalifikacji zbiorników na tle załącznika do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (cz. 2), „Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych” 2026, nr 7(305), s. 25 i n.