Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Art. 45 ustawa o Policji

dawne brzmieniez tekstu nowelizacjiniepotwierdzonebrzmienie od 1.01.1999 do 9.10.2014
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie

Brzmienie na 1.01.1999

Art. 45.
1.Zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 dokonuje właściwy komendant wojewódzki Policji.
2.Pozostawienie w służbie policjanta, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 2, wymaga zgody właściwego komendanta wojewódzkiego Policji.
3.W pozostałych przypadkach decyzje w sprawach, o których mowa w art. 37– 41, podejmuje przełożony wymieniony w art. 32 ust. 1.

Na podstawie: Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian

Co zmieniło się do dziś

Art. 45. 1. Zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 policjanta, którego przełożonym wymienionym w art. 32 ust. 1 jest komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, dokonuje właściwy komendant wojewódzki Policji albo Komendant Stołeczny Policji. 2. Pozostawienie w służbie policjanta, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 2, którego przełożonym wymienionym w art. 32 ust. 1 jest komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, wymaga zgody właściwego komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji. 3. W pozostałych przypadkach decyzje w sprawach, o których mowa w art. 37– 41, podejmuje przełożony wymieniony w art. 32 ust. 1.