Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Art. 17 ustawa o drogach publicznych

dawne brzmienieodtworzone z tekstu ujednoliconegopotwierdzonebrzmienie od 9.12.2003 do 3.03.2017
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie

Brzmienie na 9.12.2003

Art. 17.
1.Do zakresu działania ministra właściwego do spraw transportu należy:
1)określanie kierunków rozwoju sieci drogowej;
2)wydawanie przepisów techniczno-budowlanych i eksploatacyjnych dotyczących dróg i drogowych obiektów inżynierskich;
3)koordynacja działań w zakresie przygotowania dróg na potrzeby obrony państwa;
4)koordynacja działań na rzecz rozwiązywania problemów klęsk żywiołowych w zakresie dróg publicznych;
5)(uchylony)
6)sprawowanie nadzoru nad Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad.
2.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, sposób koordynacji działań, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia sprawnego współdziałania właściwych organów i instytucji w tym zakresie.

Na podstawie: Dz.U. 2003 nr 200 poz. 1953 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian

Co zmieniło się do dziś

… współdziałania właściwych organów i instytucji w tym zakresie. 3. Minister właściwy do spraw transportu może wydawać, rozpowszechniać lub rekomendować wzorce i standardy dotyczące przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania lub ochrony tych dróg, w formie opracowań, które są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu. 4. Wzorce i standardy, o których mowa w ust. 3, stanowią jeden ze zbiorów zasad wiedzy technicznej w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ‒ Prawo budowlane i są stosowane dobrowolnie.