Art. 36 ustawa o broni i amunicji
Brzmienie na 10.03.2011
Art. 36.
1.Dopuszcza się przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących usługi pocztowe, o ile świadczą oni tego rodzaju usługi.
2.Przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem innych podmiotów niż określone w ust. 1 jest zakazane.
3.Organy celne, a także przewożące przesyłki podmioty, inne niż określone w ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia zakazu, o którym mowa w ust. 2, zatrzymują przesyłkę, zawiadamiając o tym najbliższy organ Policji, który niezwłocznie protokolarnie przejmuje broń lub amunicję do depozytu.
4.Operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni palnej lub amunicji:
1)z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
3)przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach transakcji realizowanej na obszarze Unii Europejskiej
–jest obowiązany posiadać zgodę przewozową oraz kopię uprzedniej zgody przewozowej.
5.W przypadkach innych niż określone w ust. 4 operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni lub amunicji, jest obowiązany posiadać kopie dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni lub amunicji przez zbywcę i nabywcę, o ile dokumenty takie są wymagane.
6.Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących usługi pocztowe, z uwzględnieniem:
1)zapewnienia możliwości zlokalizowania przesyłanej broni lub amunicji przez organ Policji;
2)poddania tej broni odprawie celnej.
Na podstawie: Dz.U. 2011 nr 38 poz. 195 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian