Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnegoz 13 października 1993 r., sygn. akt W 6/92

Tezy

1. Artykuł 25 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej /Dz.U. nr 21 poz. 96; zm. Dz.U. 1987 nr 33 poz. 180, Dz.U. 1988 nr 19 poz. 132, Dz.U. 1989 nr 35 poz. 192 oraz Dz.U. 1990 nr 14 poz. 89 i nr 34 poz. 198/ stanowi upoważnienie dla Ministra Finansów do określenia opłat dodatkowych za opóźnienie w uiszczeniu należności za dostarczone paliwa gazowe i energię elektryczną.

Użyte w wymienionym przepisie ustawy o gospodarce energetycznej określenie "opłata dodatkowa" spełnia między innymi funkcję odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, przewidzianych w art. 481 par. 1 Kodeksu cywilnego.

W związku z tym niedopuszczalne jest pobieranie dodatkowo odsetek, co wynika z art. 481 par. 2 Kodeksu cywilnego.

2. Artykuł 45 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej /Dz.U. nr 21 poz. 96; zm. Dz.U. 1987 nr 33 poz. 180, Dz.U. 1988 nr 19 poz. 132, Dz.U. 1989 nr 35 poz. 192 oraz Dz.U. 1990 nr 14 poz. 89 i nr 34 poz. 198/ w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce paliwowo-energetycznej /Dz.U. nr 32 poz. 150 ze zm./ nie stanowi podstawy do obowiązywania par. 17 ust. 2 zarządzenia Ministra Gospodarki Materiałowej z dnia 4 lipca 1977 r. w sprawie warunków dostarczania energii cieplnej /M.P. nr 18 poz. 104/.