Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 22 lipca 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 226/26

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Marek Wroczyński przewodniczący
Sędzia WSA Cezary Kosterna
Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda sprawozdawca
specjalista Dominika Jeromin protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 22 lipca 2026 r. w Radomiu
Sprawa
sprawy ze skargi K. B. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa [...] z dnia 6 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie

Sentencja

  1. 2) zasądza od Samorządu Województwa [...] na rzecz skarżącej K. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z 6 lutego 2026 r. znak: [...] Samorząd Województwa M. (dalej: organ, Samorząd) odmówił K.B.(dalej: strona, wnioskodawca, skarżąca) przyznania pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER / Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność – Wdrażanie LSR – z wyłączeniem projektów grantowych, objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 w związku z wnioskiem złożonym przez skarżącą za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych w dniu 11 czerwca 2025 r.

W uzasadnieniu wskazano, że warunki podmiotowe przyznania pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER/RLKS określone są w Wytycznych szczegółowych w zakresie przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 dla interwencji I.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) – komponent Wdrażanie LSR (dalej: Wytyczne szczegółowe). Zgodnie z rozdziałem IV.2. ust. 1 pkt 1 ww. Wytycznych szczegółowych, obowiązujących podczas naboru wniosków o przyznanie pomocy nr [...] z zakresu: "Rozwój przedsiębiorczości poprzez podejmowanie pozarolniczej działalności gospodarczej (Start DG)" przeprowadzonego przez Lokalną Grupę Działania "Razem dla R." (nr CSOB [...]), w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną pomoc przyznaje się, jeżeli wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy posiada miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej oznaczone adresem wpisanym do CEIDG na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności w ramach pozarolniczych funkcji gospodarstw rolnych na obszarze wiejskim objętym LSR.

Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 23 grudnia 2025 r., dotyczącym wątpliwości interpretacyjnych w ramach interwencji I.13.1 LEADER/RLKS, w celu udokumentowania miejsca zamieszkania podmiotu na obszarze wiejskim LSR, wnioskodawca powinien przedstawić, wydane przez organ gminy, zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP na pobyt stały lub czasowy wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

Organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy, złożonym w dniu 11 czerwca 2025 r., przedstawiła zaświadczenie z Urzędu Miasta i Gminy P. o miejscu zameldowania na pobyt czasowy od dnia 5 maja 2025 r. do dnia 30 grudnia 2025 r. pod adresem Z., [...] P.. Z ww. dokumentu wynika, że zameldowanie na pobyt czasowy na obszarze wiejskim objętym LSR nastąpiło 37 dni przed dniem złożeniem WOPP.

Zgodnie z rozdziałem VI.7.4 ust. 1 pkt 1 Wytycznych podstawowych w zakresie pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 w przypadku operacji wybieranych przez LGD, Samorząd wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpatrzenia, przypadku stwierdzenia, że wniosek ten zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. W dniu 14 stycznia 2026 r. Samorząd, na podstawie rozdz. VI.7.4 ust. 1 pkt 1 Wytycznych podstawowych oraz § 11 ust. 7 pkt 1 Regulaminu naboru, wezwał wnioskodawczynię do złożenia zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy potwierdzającego miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR, co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP.

W odpowiedzi na wezwanie nie złożono zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały, załączono ponownie zaświadczenie z Urzędu Miasta i Gminy P. o miejscu zameldowania na pobyt czasowy od dnia 5 maja 2025 r. do dnia 30 grudnia 2025 r. pod adresem Z., [...] P..

Zdaniem organu, Wnioskodawczyni nie przedstawiła zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP na pobyt stały lub czasowy, tym samym nie udokumentowała spełnienia warunku podmiotowego przyznania pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER/RLKS, wskazanego z rozdziale IV.2. ust. 1 pkt 1 Wytycznych szczegółowych.

W związku z powyższym zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, organ uznał, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia na wdrażanie LSR, Zarząd Województwa informuje niezwłocznie wnioskodawcę o odmowie udzielenia tego wsparcia, w formie pisemnej lub w formie elektronicznej, a w przypadku tego wsparcia współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027.

Pismem z 6 marca 2026 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie zarzucając:

1/naruszenie § 6 ust. 11 pkt 3 Regulaminu naboru wniosków nr [...] poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że warunkiem przyznania pomocy było posiadanie meldunku przez okres co najmniej jednego roku, podczas gdy regulamin wskazuje wyłącznie na konieczność posiadania miejsca zamieszkania;

2/naruszenie rozdziału IV.2 ust. 1 pkt 1 Wytycznych szczegółowych poprzez błędną interpretację pojęcia miejsca zamieszkania i utożsamienie go z miejscem zameldowania;

3/naruszenie art. 25 Kodeksu cywilnego poprzez pominięcie ustawowej definicji miejsca zamieszkania;

4/naruszenie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności poprzez odmowę przyznania pomocy mimo niewykazania, że warunki przyznania wsparcia nie zostały spełnione;

5/naruszenie zasad prawidłowej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego poprzez pominięcie przedstawionych dokumentów potwierdzających faktyczne zamieszkiwanie.

Wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia Samorządu o odmowie przyznania pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER / Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność – Wdrażanie LSR – z wyłączeniem projektów grantowych, objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 w całości, zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia wniosku oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że regulamin nie przewidywał obowiązku posiadania meldunku ani nie wskazywał meldunku jako jedynego sposobu potwierdzenia miejsca zamieszkania. Według strony organ wprowadził dodatkowy warunek nieprzewidziany w regulaminie. Skarżąca wyjaśniła również, że zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Meldunek ma jedynie charakter ewidencyjny i nie przesądza o faktycznym miejscu zamieszkania.

Ponadto, na potwierdzenie faktycznego miejsca zamieszkania skarżąca przedłożyła oświadczenie sołtysa potwierdzające zamieszkanie od 2018 r., oświadczenie właściciela nieruchomości R.B. potwierdzone przez Burmistrza, oświadczenie właściciela nieruchomości M.B.potwierdzone przez Burmistrza, oświadczenie skarżącej, zaświadczenie KRUS potwierdzające podleganie ubezpieczeniu jako domownik oraz zaświadczenie bankowe potwierdzające posługiwanie się wskazanym adresem w dokumentacji bankowej. W ocenie Skarżącej, dokumenty te w sposób jednoznaczny potwierdzają faktyczne zamieszkiwanie na obszarze objętym LSR przez okres znacznie przekraczający wymagany regulaminem okres jednego roku. Podniosła, iż Organ nie dokonał analizy przedstawionych dokumentów i ograniczył się wyłącznie do oceny formalnej meldunku. Takie działanie prowadzi do nieuprawnionego utożsamienia miejsca zamieszkania z miejscem zameldowania. W świetle powyższego odmowę przyznania pomocy oparto na błędnej interpretacji przepisów oraz nieprawidłowej ocenie spełnienia warunków przyznania pomocy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wyjaśnił, że skarżąca nie wywiązała się z formalnego obowiązku przedstawienia załącznika do wniosku niezbędnego do przyznania pomocy zgodnie z wykazem załączników wymaganych dla zakresu wsparcie "Rozwój przedsiębiorczości poprzez podejmowanie pozarolniczej działalności gospodarczej (Start DG)" przeprowadzonego przez Lokalną Grupę Działania "Razem dla R.", tym samym nie udokumentowała spełnienia warunku podmiotowego przyznania pomocy. Podniósł, iż wykaz załączników wprost wskazuje zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy, potwierdzający miejsce zamieszkania od co najmniej roku przed dniem złożenia wniosku – brak załącznika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach.

W myśl art. 89 ust. 1 ustawy z 8 lutego 2023r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 (Dz. U z 2024r. poz. 1741) podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy po zakończeniu oceny wniosku o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o wyniku tej oceny, w tym o odmowie przyznania pomocy z podaniem jej przyczyn, za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (art. 89 ust. 2 w/w ustawy).

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, że w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że został on wydany z naruszeniem przepisu prawa materialnego wpływającym na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 litera a-c p.p.s.a.).

Zastosowanie art. 146 § 1 p.p.s.a. i uchylenie aktu organu administracji publicznej może nastąpić jedynie wówczas, gdy stwierdzone naruszenie przepisów miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w takim wypadku rzeczą sądu jest wykazanie, że uchybienie przepisom prawa przez organ orzekający było tak istotne, że przy poprawnym ich zastosowaniu brzmienie zaskarżonego aktu byłoby lub mogłoby być inne.

Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie według powyższych kryteriów sąd uznał, że skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ ocena wniosku została przeprowadzona z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 4 ustawy PSWPR z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (dalej: "ustawa wdrożeniowa") podstawę systemu realizacji Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 stanowią jego postanowienia, przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne instytucji zarządzającej, o której mowa w art. 123 rozporządzenia 2021/2115 oraz regulaminy naborów wniosków o przyznanie pomocy. Z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej wynika natomiast, że pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o daną pomoc, jeżeli są spełnione warunki przyznania tej pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w regulaminie naboru wniosków o przyznanie pomocy lub w ogłoszeniu o zamówieniu publicznym - w przypadku pomocy przyznawanej na podstawie umowy.

Jeśli chodzi o procedurę rozpoznawania wniosków o przyznanie pomocy, to z art. 5 ustawy wdrożeniowej wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej. Jednak zgodnie z art. 81 ustawy wdrożeniowej, do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach interwencji, w których pomoc jest przyznawana na podstawie umowy, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, udostępniania akt oraz skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, przy czym przepisy art. 66 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. Stosownie natomiast do art. 66 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w postępowaniach o przyznanie pomocy organ przed którym toczy się postępowanie:

  1. 1) stoi na straży praworządności;
  2. 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
  3. 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
  4. 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Podstawą negatywnej oceny wniosku i odmowy przyznania pomocy było uznanie przez Samorząd Województwa M., że wnioskodawca nie spełniał określonych w rozdziale IV.2. ust. 1 pkt 1 Wytycznych szczegółowych, obowiązujących podczas naboru wniosków o przyznanie pomocy nr [...] z zakresu: "Rozwój przedsiębiorczości poprzez podejmowanie pozarolniczej działalności gospodarczej (Start DG)" przeprowadzonego przez Lokalną Grupę Działania "Razem dla R." (nr CSOB [...]), warunków podmiotowych tj. w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną warunku posiadania przez wnioskodawcę co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy miejsca zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR (...). Uzasadniając stanowisko w tym zakresie Samorząd Województwa powołał się na zaświadczenie z Urzędu Miasta i Gminy P. o zameldowaniu Skarżącej na pobyt czasowy od 5 maja do 30 grudnia 2025 r. pod adresem Z., [...] P., a zatem 37 dni przed dniem złożenia WOPP, przy czym takie samo zaświadczenie złożono, po wezwaniu Skarżącej z 14.01.2026 r.

Przechodząc do kontroli wydanego rozstrzygnięcia przytoczyć należy brzmienie, mających zastosowanie w niniejszej sprawie: Wytycznych szczegółowych z 28 marca 2024 r. oraz Regulaminu naboru (w zakresie istotnym dla niniejszej sprawy).

Wytyczne z dnia 28 marca 2024 r., stanowią w swej treści, że obowiązują od dnia 29 marca 2024 r. W rozdziale IV.2 Warunki podmiotowe, stanowią:

  1. 1. Pomoc przyznaje się, jeżeli wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP:
  2. 1) posiada miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej oznaczone adresem wpisanym do CEIDG na obszarze wiejskim objętym LSR lub miejsce wykonywania działalności w ramach pozarolniczych funkcji gospodarstw rolnych na obszarze wiejskim objętym LSR – w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną;

Zauważyć należy, że wytyczne z dnia 13 października 2025 r., stanowią w swej treści, że mają zastosowanie do naborów wniosków o wsparcie, dla których regulamin naboru tych wniosków został uzgodniony przez LGD z zarządem województwa nie wcześniej niż w dniu następującym po dniu podania tych wytycznych do publicznej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W rozdziale IV.2 Warunki podmiotowe, stanowią:

  1. 1. Pomoc przyznaje się, jeżeli wnioskodawca co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP, ma na obszarze wiejskim objętym LSR:
  2. 1) miejsce zameldowania – w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną, która: a) nie wykonuje działalności gospodarczej, do której stosuje się przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców; b) ubiega się o pomoc w zakresach innych niż start GA, start ZE, start GO, rozwój GA, rozwój ZE, rozwój GO.

Analogiczny zapis odnośnie warunku podmiotowego co do miejsca zameldowania w przypadku wnioskodawcy będącego osobą fizyczną znajduje się w kolejnych wytycznych tj. Wytycznych z 18 grudnia 2025 r. w rozdziale IV.2.

Analiza powyższych uregulowań prowadzi do wniosku, iż podczas naboru wniosku składanego przez Skarżącą (wniosek z 11 czerwca 2025 r.) ustawodawca nie uzależnił spełnienia warunku podmiotowego jakim było miejsce zamieszkania wnioskodawcy co najmniej od roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP na obszarze wiejskim objętym LSR od miejsca zameldowania wnioskodawcy. Warunek posiadania miejsca zameldowania w stosownym okresie wyartykułowano dopiero w kolejnych wytycznych tj. tych z 13 października 2025 r., (i następnych), a zatem nie dotyczył on naboru w którym Skarżąca brała udział.

Taki sam zapis (jak w Wytycznych szczegółowych z 29 marca 2024 r.) widnieje w Regulaminie naboru wniosków Nr [...] o przyznanie pomocy na rozwój przedsiębiorczości poprzez podejmowanie pozarolniczej działalności gospodarczej (start DG) w § 6 Warunki przyznania pomocy, w punkcie II. Warunki podmiotowe, stanowią:

  1. 1. Pomoc może zostać przyznana, jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ukończyła 18 lat w dniu złożenia WOPP.
  2. 2. O pomoc może ubiegać się wyłącznie podmiot posiadający numer EP.
  3. 3. Wnioskodawca od co najmniej roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP powinien posiadać miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR.

Nie można też tracić z pola widzenia treści Ogłoszenia o naborze wniosków o przyznaniu pomocy Nr [...], gdzie wskazuje się, iż wnioskodawca od co najmniej roku poprzedzającego dzień złożenia WOPP powinien posiadać miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR – vide pkt II.

  1. 3. Ogłoszenia.

Przenosząc powyższe regulacje na stan faktyczny niniejszej sprawy, raz jeszcze stwierdzić należy, że w treści rozstrzygnięcia z 6 lutego 2026 r. wskazano, iż Skarżąca nie spełnia warunku określonego w rozdz. IV.2 ust. 1 pkt 1) Wytycznych szczegółowych z 28 marca 2024 r., co jest ustaleniem błędnym, ponieważ organ ustalał jedynie miejsce zameldowania wnioskodawcy, a nie jego miejsce zamieszkania, a pojęcia te nie są tożsame.

Jednocześnie umknęło organowi, iż Skarżąca wykazywała w ramach prowadzonego postępowania swoje miejsce zamieszkania m.in. zaświadczeniem z KRUS z 9.06.2025 r., iż podlega ubezpieczeniu społecznym rolników od 1.12.2021 r. do nadal jako domownik, decyzją ARiMR z 12.11.2024 r. o wpisaniu do EP i otrzymaniu numeru identyfikacyjnego, fakturami VAT z różnych dat m.in. z lipca 2023 r., oświadczeniami właścicieli nieruchomości R.B.i M. B., oświadczeniem Skarżącej z 15.01.2026 r. z potwierdzeniem podpisu i faktu zamieszkania od 2018 r. przez Burmistrza Gminy i Miasta P..

Przesłanki tej Organ jednak w ogóle nie rozpatrywał, nie rozważał w treści rozstrzygnięcia. W swoich rozważaniach skupił się bowiem jedynie na braku spełnienia przesłanki dotyczącej miejsca zameldowania, która nie jest warunkiem podmiotowym przyznania pomocy w ramach naboru obowiązującego Skarżącą.

Jak wskazuje treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, Organ mimo wskazania jako podstawy odmowy nie spełnienia warunku określonego w rozdz. IV.2 ust. 1 pkt 1) Wytycznych szczegółowych z 28 marca 2024 r. nie wskazał żadnego uzasadnienia w tym zakresie wypowiadając się wyłącznie co do miejsca zameldowania.

Reasumując: w rozpoznawanej sprawie organ dokonał oceny wniosku z naruszeniem wytycznych szczegółowych i regulacji regulaminu naboru wniosków o przyznanie pomocy, w szczególności poprzez nieuprawnioną interpretację pojęcia miejsca zamieszkania, nieprawidłowo nie wykazując wystarczająco trafności zarzutu naruszenia § 6.II. pkt 3 Regulaminu, stawiając wymogi wykraczające poza te wynikające z Regulaminu i z Wytycznych szczegółowych z 2024 r. Agencja nie wywiązała się tez z wynikającego z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy PSWPR obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego poprzez zaniechanie ustalenia miejsca zamieszkania Skarżącej w oparciu o przedłożone przez nią dokumenty.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie.

Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku Skarżącej organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę dotyczącą wykładni § 6.II. pkt 3 Regulaminu i rozdz. IV.2 ust. 1 pkt 1) Wytycznych szczegółowych i dokona wszechstronnego rozpatrzenia i oceny materiału dowodowego przy uwzględnieniu mających w sprawie zastosowanie przepisów postępowania.

Na marginesie Sąd wskazuje, że argumentacja zaprezentowana w odpowiedzi na skargę w świetle treści art. 54 § 2 p.p.s.a. nie może zastępować czy uzupełniać działań podmiotu zobowiązanego podjętych w ramach rozpoznania wniosku dostępowego. Odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako uzupełnienie podejmowanych przez podmiot zobowiązany czynności. W odpowiedzi na skargę organ powinien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które winny znaleźć wyraz w działaniach podjętych w celu rozpoznania wniosku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.