Uzasadnienie
Przy piśmie z dnia 11 lipca 2011 r. przesłano K. K. – C., skarżącej w sprawie, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego uzupełnienia i podpisania oraz odesłania do Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżąca odebrała ww. pismo wraz z przesłanym urzędowym formularzem w dniu 2 sierpnia 2011 r. Termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął w dniu 9 sierpnia 2011 r. Skarżąca w zakreślonym terminie, w dniu 9 sierpnia 2011 r. złożyła pismo w którym wniosła o "zwolnienie jej z wszelkich kosztów w sprawach wnoszonych do WSA".
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek K. K. – C. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nienadesłanie wniosku na przesłanym urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 19 września 2011 r. skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia. Do sprzeciwu nie załączono wypełnionego formularza PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Wniosek skarżącej należy pozostawić bez rozpoznania.
Stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca w wyznaczonym terminie nie nadesłała formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, co uniemożliwia jego merytoryczne rozpatrzenie. Zarówno pisma skarżącej z dnia 9 sierpnia 2011 r. i jak i sprzeciwu z dnia 19 września 2011 r. nie można zakwalifikować jako przesłanego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Skarżąca była prawidłowo pouczona o konsekwencjach nie zastosowania się do treści wezwania, do którego załączono urzędowy druk PPF. Jednak pomimo upływu terminu na wykonanie wezwania, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej przez prawo formie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 257 w związku z art. 260 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.