Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. J. na bezczynność Ministra Zdrowia.
Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 24 sierpnia 2010 r. (k. 101 odwrót).
W dniu 24 września 2010 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie "z przedmiotowego postępowania, w którym nie wydano m.in. postanowienia z kryterium art. 208. PPSA - Sędzi Agnieszki Wilczewskiej Rzepeckiej z powodu uczestniczenia Pani Sędzi w postępowaniu tutejszego Sądu za sygn. VII SAB/Wa 69/10".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przewidują dwa tryby wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie. Przede wszystkim na mocy art. 18 p.p.s.a., wyłączenie sędziego następuje z mocy ustawy z przyczyn wymienionych w § 1, tj. wówczas, gdy chodzi o takie powiązania sędziego z elementami podmiotowymi lub przedmiotowymi sprawy, które w sposób oczywisty rzutują na jego bezstronność (vide B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", Warszawa 2008, s. 48). Nadto, wyłączenie sędziego może również nastąpić na żądanie sędziego lub wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a.
W tym miejscu należy dodać, iż instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie, by w rozpoznawaniu sprawy i wydawaniu rozstrzygnięcia brała udział osoba niezwiązana w jakikolwiek sposób ze sprawą i pozostająca poza wszelkimi podejrzeniami co do swojej bezstronności. Niewątpliwie zatem przedmiotowa instytucja znajduje zastosowanie w toku postępowania, a więc przed rozpoznaniem sprawy, gdy może zachodzić niebezpieczeństwo braku bezstronności. Sytuacja ulega jednak zmianie po prawomocnym zakończeniu postępowania, gdy sprawa jest rozstrzygnięta, a sąd nie podejmuje żadnych działań zawierających ocenę kontrolowanych decyzji (nie orzeka co do meritum). Wówczas traci również sens instytucja wyłączenia sędziego, bowiem po prawomocnym zakończeniu postępowania nie istnieje niebezpieczeństwo rozpoznania sprawy z naruszeniem zasady bezstronności. A zatem wniosek o wyłączenie sędziego zgłoszony po prawomocnym zakończeniu postępowania nie może zostać merytorycznie rozpoznany z uwagi na to, iż jest niedopuszczalny. Nie ma w dacie jego złożenia żadnego postępowania.
W sprawie niniejszej wyrok stał się prawomocny w dniu 24 sierpnia 2010 r., a wniosek o wyłączenie sędziego został zgłoszony po tej dacie, w dniu 24 września 2010 r. W tej sytuacji Sąd uznał, iż rozpoznawany wniosek należy odrzucić jako niedopuszczalny.
Na marginesie wskazać trzeba, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż nie stanowi podstawy do wyłączenia okoliczność udziału sędziego w innym postępowaniu przed tym samym sądem ze skargi tego samego podmiotu (zob. postanowienie NSA z 23 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 566/06, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 19, art. 20 § 1, art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.