Uzasadnienie
A.V. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie wydania jednorazowego pozwolenia na stały wywóz zabytku
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącemu 12 maja 2026 r.
W dniu 30 czerwca 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od skarżącego jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie 7 dni należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu pod skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2026 r., zatem termin jego wykonania upłynął w dniu 12 maja 2026 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarga A.V.posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu i skarga podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.