Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie niewykonania decyzji.
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 13 listopada 2014r. przyznał Z. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalił.
W piśmie z dnia 13 stycznia 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. B. pełnomocnikiem z urzędu dla Z. B. W dniu 6 lutego 2015r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnik skarżącego w którym poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2014r. Podał, że opinię tą przesłał skarżącemu oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie. W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o zasądzenie wynagrodzenia kosztów pomocy prawnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniósł także o zasądzenie w przyznawanym wynagrodzeniu poniesionych w sprawie kosztów opłat pocztowych w wysokości 12,60 złotych. Załączył do wniosku potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie do skarżącego i Sądu.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461 ze zm.), zwanej dalej rozporządzeniem.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat M. B. nie reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji. Pełnomocnik został ustanowiony po wydaniu postanowienia odrzucającego skargę przez Sąd pierwszej instancji oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23%).
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi M. B. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych.
Ponadto doliczeniu do tej kwoty podlegają również wydatki poniesione przez pełnomocnika w sprawie tytułem opłat pocztowych w wysokości 12,60 złotych. Pełnomocnik załączył do wniosku potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 w związku § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.