Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.W. (dalej PINB dla m.W.) przekazał organowi wyższego stopnia skargę T. K. z dnia 4 sierpnia 2010 r. na działanie PINB dla m.st. Warszawy w sprawie ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W., polegające na nieprawidłowym określeniu w piśmie z dnia 9 sierpnia 2008 r. przekazującym akta sprawy właściciela nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Zawiadomieniem z dnia 13 września 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził bezzasadność ww. skargi. Organ wskazał, że organ I instancji przeprowadził w sprawie postępowanie administracyjne i decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] udzielił H. S. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego ogrodzenia. Skarżąca jako strona postępowania wniosła do [...] WINB odwołanie od ww. rozstrzygnięcia, a organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżąca otrzymała ww. rozstrzygnięcie. Organ uznał, iż brak jest podstaw do ingerencji w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia 17 września 2010 r. T. K. wystąpiła o rozpatrzenie skargi z dnia 4 sierpnia 2010 r. W odpowiedzi na ww. pismo [...] WINB pismem z dnia 8 listopada 2010 r. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zawiadomieniu z dnia 13 września 2010 r.
Pismami z dnia 14 stycznia 2011 r. i z dnia 9 lipca 2011 r. T. K. ponownie wystąpiła o rozpatrzenie skargi z dnia 4 sierpnia 2010 r., kwestionując sposób jej rozpatrzenia przez organ.
W odpowiedzi na powyższe wystąpienie pismem z dnia 24 listopada 2011 r. [...] WINB poinformował skarżącą, że jej skarga na działanie organu powiatowego, polegające na błędnym wskazaniu w piśmie z dnia 9 września 2008 r. przekazującym akta sprawy właściciela nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., została uznana za bezzasadną, o czym organ poinformował skarżącą zawiadomieniem z dnia 13 września 2010 r. Ponadto organ zauważył, że błędne wskazanie właściciela ww. nieruchomości w piśmie przekazującym akta organu I instancji nie miało wpływu na wydane rozstrzygnięcie.
Pismem z dnia 10 października 2011 r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] WINB, zarzucając brak rozpatrzenia skargi z dnia 4 sierpnia 2010 r. na PINB dla m. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.
Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.:
§ 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego została objęta bezczynność organu w sprawie dotyczącej skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. W taki sposób należy bowiem potraktować pismo skarżącego z dnia 4 sierpnia 2010 r.
Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na takie zawiadomienie nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99).
Również bezczynność w przedmiocie załatwienia skargi wniesionej w ww. trybie nie podlega więc kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.