Uzasadnienie
Główny Inspektor Badzoru Budowlanego decyzją z [...] marca 2011r. (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. - po ponownym rozpatrzeniu odwołania E. W. - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2010r. (...) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2005 r. (...) zatwierdzającej projekt zamienny od decyzji tego organu z [...] grudnia 2002r. (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. i Z. K. pozwolenia na budowę silosów na kiszonkę w L. przy ul. M., nr dz. [....].
Organ wskazał, że wyrokiem z 30 września 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 1181/10, WSA w W-wie uchylił decyzję z [...] maja 2010r. uchylającą ww. decyzję z [...] marca 2010r. i umarzającą postępowanie organu I instancji. Następnie, powołując się na art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), wskazał, że był związany oceną prawną wyrażoną w ww. orzeczeniu.
Odnosząc się do pierwszej kwestii poruszonej w ww. wyroku wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte z urzędu zawiadomieniem Wojewody [...] z [...] stycznia 2008r. Jednocześnie organ wojewódzki miał obowiązek ustosunkować się do wniosku E. W. o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] stycznia 2005r.
Badając przymiot strony E. W. - wg. stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu orzekania - wyjaśnił, że z projektów zatwierdzonych decyzją z [...] grudnia 2002r. i [...] stycznia 2005r. wynika, że inwestycja dot. trzech silosów. Opis techniczny do projektu pierwotnego przewiduje budowę silosów na kiszonkę paszową, a opis do projektu zamiennego silosów paszowych. Pomimo więc, że udzielono pozwolenia na budowę silosów na kiszonkę, to faktycznie inwestycję stanowią silosy paszowe.
Stwierdził, że w sprawie miał zastosowanie § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnicywa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 1997r., Nr 132, poz. 877 wg stanu na dzień orzekania), regulujący odległość silosów na zboże i pasze o pojemności większej niż 100 ton od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od budynków inwentarskich.
Organ podniósł, że przy uwzględnieniu stanowiska Sądu, nieruchomość E. W. (nr....) może doznawać ograniczeń z punktu widzenia zagospodarowania działki, dlatego podzielił stanowisko organu wojewódzkiego w tym zakresie.
Przechodząc do oceny ww. decyzji pod kątem przesłanek nieważnościowych podniósł, że inwestorzy złożyli prawidłowe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję z [...] sierpnia 2004r. zmieniającą decyzję z [...] listopada 2002r. o warunkach zabudowy, zgodnie z którą odległość silosów od granicy działki nr.... powinna wynosić 8m, a która została zachowana.
W projekcie pierwotnym silosy zaprojektowano 6m od granicy działki nr.... oraz 15 m od znajdującego się na niej budynku mieszkalnego. Jednak w projekcie zamiennym, zatwierdzonym weryfikowaną decyzją z [...] stycznia 2005r. odsunięto inwestycję na 8m od granicy oraz 17 m od ściany budynku mieszkalnego.
Przepis § 8 ww. rozporządzenia wskazuje, że przy budowie silosów na zboże i pasze o pojemności ponad 100 ton odległości powinny wynosić 5m - od granicy działki sąsiedniej; 8m - od innych budynków; 15m - od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz budynków inwentarskich.
Organ stwierdził, że ww. warunki zostały spełnione.
Wskazał również, że decyzją z [...] stycznia 2005r. udzielono pozowolenia na budowę silosów na kiszonkę, a projekt dotyczy silosów na pasze, co narusza art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego, jednak naruszenie to nie jest rażące, gdyż nie wywołuje skutków społeczno - gospodarczych niemożliwych do zaakceptowania z punku widzenia państwa prawa.
Reasumują organ stwierdził, że decyzja z [...] stycznia 2005r. nie jest obarczona żadną z wad wymienionych z art. 156 § k.p.a.
Skargę na to rozstrzygnięcie złożyła E. W., wnosząc o uchylenie decyzji organów obu inbstancji i zarzucając naruszenie:
- - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jego zastosowanie, art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie, art. 7-9 k.p.a. przez ich niezastosowanie art. 7 i 80 k.p.a. przez błędną ocenę stanu faktycznego, art. 107 § 3 k.p.a. przez jego niepełne zastosowanie, art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez błędną ocenę, że ww. decyzja nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa,
- - art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 Prawa budowlanego, art. 32 i 64 Konstytucji RP, art. 35 ust. 1 pkt 1 a Prawa budowlanego przez brak zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem, art. 35 ust. 1 pkt 1b cyt. ustawy poprzez brak możliwości sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy, gdyż decyzja ta bardzo wielu wymagań nie określała, choć powinna, art. 35 ust. 1 pkt 1 c ww. ustawy poprzez brak zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno - budowlanymi,
- - art. 153 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie w szczególności do wyroku WSA w Poznaniu sygn. akt: II SA/Po 495/05 z 25 kwietnia 2006r.
- - § 8 pkt 2 i § 11 ww. rozporządzenia z dnia 7 października 1997 r. - decyzja zatwierdzała odległości i usytuowanie budowli sprzeczne z cyt. przepisami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w niej podniesione, a które Sąd zobowiązany był uwzględnić z urzędu.
Wskazać bowiem trzeba, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), dalej p.p.s.a., zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przewiduje, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymaga dokonania podziału przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego na takie, które są tożsame z "naruszeniem prawa" (oczywiście prawa procesowego) i na przesłanki, którym nie da się przypisać tej cechy. Tylko pierwsza z ww. grup przesłanek obliguje sąd administracyjny do uchylenia decyzji.
Przesłanki wznowienia tożsame z "naruszeniem prawa" to przesłanki wymienione w art. 145 § 1 pkt 1-4 i 6 k.p.a. (v. wyrok z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 157/07, 6 listopada 2009 r. sygn. akt II GSK 284/09, J. Zimmermann, Glosa do wyroku NSA z dnia 6 stycznia 1999 r., III SA 4728/97, OSP 2000/1/16).
Przy czym dla zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. nie ma znaczenia, że zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony (wyr. SN z dnia 4 grudnia 2002 r., III RN 200/01, OSNAPiUS 2003, nr 24, poz. 582, Kabat A. Komentarz do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2005).
Sąd miał na uwadze, że pismem z dnia 21 października 2011r. A. K. i S. K. złożyli do akt zgłoszenie wstąpienia do sprawy w charakterze uczestników postępowania. Wnioskodawcy wskazali, że B. K. i Z. K., na podstawie umowy o dożywocie zawartej przed notariuszem w dniu [...] lutego 2011r. - której kserokopię dołączono do wniosku (rep. [...] – przenieśli własność m.in. działki inwestycyjnej o nr ew. [...] na A. K. i S. K..
Z akt postępowania administracyjnego wynika jednoznacznie, że A. K. i S. K. nie brali udziału w postępowaniu przed organem II instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt b i 152 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I i II sentencji.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 cyt. ustawy.