Uzasadnienie
Razem ze skargą do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką. Wnioskodawca utrzymuje się z dorywczych prac oraz wynagrodzenia z tytułu pracy córki. Żona wnioskodawcy pozostaje osobą bezrobotną. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 54 m2, działkę na której położony jest dom o pow. 5.400 m2. Wnioskodawca nie wskazał innego majątku.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. W rodzinie wnioskodawcy tylko córka posiada stały, niewysoki dochód, który przeznacza na opłacenie studiów. To powoduje, że wnioskodawcy nie stać na samodzielne ponoszenie kosztów sprawy i opłacenie pełnomocnika. Fakty te wskazują na to, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.