Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 937/09, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] marca 2009 r., w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu, w pkt II stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, w pkt III zasądził od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W ustawowym terminie pełnomocnik Portu Lotniczego [...] Spółki z o.o. w [...] zaskarżył w drodze zażalenia postanowienie zawarte w punkcie III sentencji wyroku, dotyczące zwrotu kosztów. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o należnych skarżącemu kosztach postępowania sądowego poprzez zasądzenie od organu na rzecz Spółki Port Lotniczy [...] kwoty 9.668 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zatem, na podstawie ww. przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe wówczas, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie w niniejszej sprawie ma taki charakter.
Wyrokiem z 10 grudnia 2010 r. Sąd uwzględnił skargę i uchylił obie decyzje wydane w sprawie. Z uwagi na zgłoszony przed wydaniem tego orzeczenia wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego (v. pismo procesowe z 15 listopada 2010 r.), Sąd obowiązany był w takim przypadku stosując się do art. 200 p.p.s.a., zasądzić na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zasądzając zwrot kosztów Sąd winien był uwzględnić art. 205 § 2 p.p.s.a., albowiem skarżący był reprezentowany w sprawie przez radcę prawnego. Zgodnie zaś z ww. przepisem, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Tym samym skarżącemu należało zasądzić od organu zwrot kosztów postępowania w wysokości 9.668 zł.
Na kwotę tę składa się: wpis stosunkowy pobrany w sprawie (na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 2 czerwca 2009 r., w którym powołano się na § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)), w wysokości 2451 zł, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 7.200 zł kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Wskazany przepis § 6 pkt 7 ww. rozporządzenia (zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł – 7.200 zł), ma zastosowanie w sprawie, albowiem -jak ustalono- przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosił 245.015 zł. Od takiej też wartości przedmiotu zaskarżenia został ustalony wpis stosunkowy (v. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z 2 czerwca 2009 r.), uiszczony następnie przez skarżącego.
Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6.
Na koniec Sąd wyjaśnia, iż zasądzając w wyroku z 10 grudnia 2010 r. zwrot kosztów postępowania sądowego dla skarżącego w wysokości 3.100 zł, błędnie ustalił wysokość kosztów zastępstwa procesowego, albowiem stosując § 6 ww. rozporządzenia zasugerował się wysokością wpisu, a nie wartością przedmiotu sporu w sprawie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.