Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 18 marca 2013 r. na formularzu PPF wniosek K. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż K. W. pozostaje we wspólnym gospodarstwem domowym z A. K. oraz piątką ich dzieci. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z renty rolniczej w wysokości 390 zł otrzymywanej przez A. K. oraz z prowadzenia gospodarstwa rolnego o pow. 30 arów. Posiadany przez nią majątek obejmuje dom o pow. 100 m2 oraz mieszkanie o pow. 60 m2 i ww. nieruchomość rolną o pow. 30 arów. Z nadesłanego wniosku wynika, że K. W. w 2005 r. odebrano rentę rolniczą, pełnoletnie dzieci są osobami bezrobotnymi, poszukują pracy, trójka młodszych dzieci jest w wieku szkolnym. K. W. podała, że jest osobą schorowaną, która leczy się od 10 lat. Uzyskuje pomoc od kuzynki R. F. w wysokości 250 zł. miesięcznie. Jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, nie ma pieniędzy na opłaty oraz na zakup przyborów szkolnych dla uczących się dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy ma natomiast charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 131/12 Sąd ten wskazał, że instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób, które wykażą, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe (Lex nr 1121260).
Biorąc pod uwagę sytuację materialną K. W. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie posiada własnych dochodów. Utrzymuje się wraz z rodziną wyłącznie z renty rolniczej A. K. w wysokości 390 zł., z tego też powodu jak wyjaśniła, korzysta z pomocy finansowej osób trzecich. Zaznaczyć przy tym trzeba, że wnioskodawczyni wykazała powyższe dołączając do akt kopię zaświadczenia z KRUS - Oddziału Regionalnego w K. z dnia 3 lutego 2012 r., z którego wynika, że od dnia 1 września 2005 r. nie posiada ona prawa do renty rolniczej. W tej sytuacji Sąd uznał, że przyznanie prawa pomocy jest zasadne i zwolnił K. W. od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata z urzędu.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.