Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu [...] czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła pismo zatytułowane skarga kasacyjna. W piśmie tym skarżąca nie kwestionuje rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a jedynie rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Skarżąca wniosła o "zwrot kosztów sądowych wszystkich i zadośćuczynienia za krzywdę (...) 20,000 zł"..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
W związku z powyższym Sąd potraktował powyższe pismo skarżącej jako zażalenie.
Na mocy przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do dyspozycji art. 194 § 2 w/w ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca odebrała, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu [...] maja 2008 r., natomiast zażalenie nadała w dniu [...] czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu.
Na marginesie Sąd zaznacza, że właściwym do zasądzenia zadośćuczynienia jest sąd powszechny, a nie administracyjny.
Z tego też względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.