Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 października 2012 r. Sąd odmówił D.A. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W dniu 7 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło, z uchybieniem terminu, zażalenie D.A. na powyższe postanowienie, wobec czego Sąd postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. odrzucił zażalenie, jako wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie z dnia 26 listopada 2012 r. skarżąca otrzymała w dniu 24 grudnia 2012 r.
W dniu 31 grudnia 2012 r. (data nadania w UP) wpłynął wniosek D.A. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 9 października 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, wyd. CH Beck 2011, Warszawa 2011, str. 409-417).
Zdaniem Sądu, załączone do wniosku zaświadczenie lekarza sądowego z dnia 22 października 2012 r. daje podstawę do stwierdzenia, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło z bliżej niewyjaśnionych lecz niezawinionych przez skarżącą przyczyn zdrowotnych. Z zaświadczenia tego, sporządzonego na wniosek sądu powszechnego, wynika bowiem, że w dniach od 20 października 2012 r. do 9 listopada 2012 r. skarżąca nie była zdolna do stawienia się w Sądzie Okręgowym, a zatem uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia zażalenia. Termin do złożenia zażalenia upływał skarżącej w dniu 6 listopada 2012 r., zaś zażalenie skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 7 listopada 2012 r., czyli w czasie w którym, wg ww. zaświadczenia lekarskiego była niezdolna do stawienia się w sądzie. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca złożyła dwa odpisy zażalenia, zatem dopełniła też czynności określonej przepisem 87 § 4 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł o przywróceniu terminu w przedmiotowej sprawie.