Uzasadnienie
Skarżąca D. G. w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...], wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], odmawiającego wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek D. G. z dnia [...] grudnia 2008 r.
Skarżąca podniosła, że celem wniosku nie jest uchylanie się od wykonania nałożonego obowiązku, lecz jedynie czasowe wstrzymanie represyjnej egzekucji, tylko do czasu zakończenia postępowania o uchylenie ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a. Dotychczasowy tok tego postępowania w ocenie skarżącej wskazuje, iż istnieją rokowania na pozytywne jego zakończenie. Natomiast wykonanie postanowienia wiąże się z dużymi trudnościami i będzie jednoznaczne z koniecznością rozbiórki obiektu. Ponadto wykonanie postanowienia pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki oraz nakłady finansowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu w świetle powołanego przepisu prawa, należy uznać, iż nie wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody (finansowej).
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.