Uzasadnienie
W skardze z dnia 28 kwietnia 2008 r. skarżący I. i R. G. wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. S. pozwolenia na budowę oraz wykonywanie robót budowlanych w zakresie przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. G. [...] w W., położonego na działce nr ew. [...].
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, iż jest on "uzasadniony okolicznością, że jednym z elementów robót prowadzonych na podstawie kwestionowanego pozwolenia na budowę ma być tzw. podbijanie ławy fundamentowej. W zabudowie szeregowej ława fundamentowa jest w istocie wspólna dla wszystkich segmentów, których wyodrębnienie ma tylko charakter prawny. Natomiast od strony konstrukcyjnej stanowią one całość. Prowadzenie prac budowlanych pod jednym segmentem może w konsekwencji spowodować naruszenie trwałości całej konstrukcji, a tym samym spowodować znaczne szkody po stronie właścicieli segmentów nie objętych robotami".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).
W przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżących, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r.
Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.