Uzasadnienie
W dniu 6 lutego 2017r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy J.I., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie stwierdzono, że w złożonym wniosku wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 2260 złotych miesięcznie. Mieszkają u córki, nie mają łazienki ani centralnego ogrzewania. Wnioskodawca ani jego małżonka nie posiada żadnych nieruchomości ani ruchomości ani też żadnych oszczędności pieniężnych.
Do ponoszonych wydatków wnioskodawca zaliczył: spłatę pożyczki [...] 360 złotych, spłatę pożyczki – [...] 355 złotych, aparat słuchowy rata 60,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 80,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości 100 złotych, leki ok. 350,00 złotych, wizyty u lekarza 120,00 złotych, opał (węgiel i drzewo) 150 złotych.
Biorąc pod uwagę ww. okoliczności uznano, iż uzasadnione jest przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawca jak wynika z uzasadnienia wniosku, wspólnie z żoną utrzymują się z dochodów wyłącznie z tytułu emerytur w wysokości 2260 złotych miesięcznie, które przeznaczają na pokrycie niezbędnych kosztów i wydatków życia codziennego. Dodatkowo wnioskodawca jest osobą bardzo schorowaną, ponoszącą koszty związane z leczeniem. Nie posiadają z małżonką żadnych nieruchomości ani oszczędności pieniężnych. W tej sytuacji stwierdzono, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach koniecznego utrzymania.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.