Uzasadnienie
W dniu 18 sierpnia 2008 r., a następnie po uzupełnieniu w dniu 28 października 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek W. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca złożył ponadto niepełne wyjaśnienia w dniu 15 września 2008 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytury o łącznej wysokości 940,09 zł., co netto oraz po potrąceniach komorniczych wynosi 563,46 zł. Wnioskodawca jest inwalidą II grupy, przeszedł [...], [...], [...]. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 40 m2, nieruchomość rolną o pow. 3,09 ha., która wg oświadczenia przynosi straty i jest przeznaczona przez Wojewodę pod kopalnie piasku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową W. W. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od części kosztów sądowych i poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z uwagi na okoliczność, iż wnioskodawca nie sprecyzował w zakresie jakich częściowych kosztów sądowych składa wniosek zwolniono od najbliższego kosztu tj. ewentualnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. (sto złotych). Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku oraz opłacić zawodowego pełnomocnika. Wnioskodawca posiada stały niewielki dochód, jest osobą schorowaną. Dochód wnioskodawcy obciążony jest zajęciem komorniczym. Okoliczności te wskazują że osobiste poniesienie tych wydatków naraziłoby wnioskodawcę na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).