Uzasadnienie
Sygn. VII SA/Wa 734/10
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie zatrzymania S. K. prawa jazdy z powodu zadłużenia alimentacyjnego.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że zainteresowany, mimo wezwania, nie stawił się w Referacie Świadczeń Rodzinnych celem przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego i złożenia oświadczenia majątkowego i to stało się podstawą złożenia wniosku z art. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Złożenie takiego wniosku obliguje organ do wydania decyzji o jaką chodzi w sprawie, przy czym nie istnieje możliwość uznania administracyjnego.
Co do argumentacji odwołania w zakresie wyroku sądowego z dnia 3 stycznia 2007 r., to jak wskazał organ nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem dotyczył czynu w okresie do 5 kwietnia 2000 r.
Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany zarzucając nierozpoznanie istoty sprawy, wprowadzenie decyzji do obrotu mimo rygoru natychmiastowej wykonalności, nie uwzględnienie dowodów w postaci pokwitowania opłacania alimentów oraz zignorowanie faktu orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 5 powołanej ustawy z Konstytucją RP.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga nie podlega uwzględnieniu a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie art. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. 1/2009, poz. 7), który stanowi, że organ właściwy dłużnika przekazuje komornikowi sądowemu informacje mające wpływ na skuteczność prowadzonej egzekucji, w szczególności zawarte w wywiadzie alimentacyjnym oraz oświadczeniu majątkowym dłużnika alimentacyjnego. W myśl ust 3 tego przepisu, w przypadku, gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił złożenia oświadczenia majątkowego – organ właściwy składa wniosek o ściganie o przestępstwo określone w art. 209 § 1 k.k. oraz kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, zaś na podstawie tego wniosku starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy (ust. 5).
W przedmiotowej sprawie, co wynika z akt administracyjnych, wniosek o którym mowa w wyżej wymienionym przepisie zgłosił Referat Świadczeń Rodzinnych Wydziału Spraw Społecznych i Zdrowia dla Dzielnicy [...], wskazując, iż dłużnik alimentacyjny S. K. w toku prowadzonego postępowania uniemożliwił przeprowadzenie wywiadu (do dłużnika skierowano wezwanie z dnia 9 stycznia 2009 r. celem przeprowadzenia wywiadu i odebrania oświadczenia majątkowego, jednakże mimo odebrania wezwania – dłużnik nie stawił się i nie złożył oświadczenia majątkowego).
Brzmienie powołanego wyżej art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów wskazuje wyraźnie, że w przypadku wpływu wniosku o którym mowa, wydanie decyzji przez organ właściwy dłużnika jest obligatoryjne i nie ma możliwości do zastosowania uznania administracyjnego. Przepis ten nie daje też podstaw temu organowi do badania zasadności wniosku, którego złożenie warunkują przypadki określone w tym przepisie.
Jak słusznie wyjaśnił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, powoływane przez zainteresowanego kserokopie pokwitowań odbioru wymienionych w nich kwot, mogą stanowić ewentualne dowody na etapie postępowania egzekucyjnego, a zgodnie z art. 5 ust. 6 powołanej ustawy zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika, gdy dłużnik umożliwi przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego, złoży oświadczenie majątkowe i ew. dokona wymienionych tam czynności. Podkreślić jeszcze raz należy, że wydanie zaskarżonej decyzji było następstwem wypełnienia dyspozycji art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r.
Za chybione należy uznać zarzuty skargi o nierozpoznaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze istoty sprawy, wadliwego trybu postępowania przy wprowadzaniu tej decyzji do obrotu i nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż jak już wyżej wskazano tryb postępowania wynika z powołanej ustawy, zaś przesłanie jej do wiadomości Komendy Policji Wydział Ruchu Drogowego nie oznacza, że decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Reasumując skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.