Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2008 r. przyznano skarżącym T. i E. W. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla T. i E. W. wyznaczono adwokata M. K. W pkt II wyroku z dnia 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata M. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 złotych, w tym tytułem zastępstwa procesowego kwotę 250 złotych oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 złotych.
Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną oraz reprezentował skarżących w dniu 9 marca 2010 r. podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.