Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. wydanym w sprawie [...]utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. ([...]) mocą którego wymierzono Prezydentowi Miasta [...] karę w wysokości 2000 zł. za cztery dni zwłoki w postępowaniu nr. [...].
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż postanowienie wydane w I instancji nie narusza prawa. Prawidłowo określono początek biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego na dzień 2 sierpnia 2007 r. Wtedy bowiem wpłynęła do Kancelarii Urzędu Miasta [...] decyzja uchylająca do ponownego rozpatrzenia rozstrzygnięcie odmawiające zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Prawidłowo ustalono również, że ponowna decyzja w sprawie pozwolenia na budowę (z dnia [...] października 2007 r.) wydana została z 4 dniowym przekroczeniem terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Wskazane przekroczenie spowodowało zasadne wymierzenie kary pieniężnej w kwocie 2000 zł.
Zdaniem organu odwoławczego termin wynikający z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego wiąże organ również w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy. Rozpoczyna on jednak swój bieg z chwilą wpływu do organu I instancji decyzji organu wyższego stopnia przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Taka wykładnia ww. przepisu znalazła akceptację w orzecznictwie sądowym. Dla przykładu organ przywołał tu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2006 r. sygn. akt VIISA/Wa 1271/06.
Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżył Prezydent Miasta [...] zarzucając mu naruszenie art. 35 ust. 6-8 Prawa budowlanego.
Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in. że literalna wykładnia art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jak również jego praktyczne zastosowanie przemawiają za stwierdzeniem, iż art. 35 ust. 6 nie znajduje zastosowania do postępowań w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzonych ponownie w związku z uchyleniem przez organ odwoławczy wydanej już w tej sprawie decyzji organu I instancji. To powinno prowadzić do wniosku, że w ponownie prowadzonym przed organem I instancji postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę znaleźć powinny zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminowości załatwiania spraw tj. art. 35 i nast. kpa. Przepisy te nie dają jednak podstaw do nakładania sankcji w postaci kar pieniężnych za każdy dzień zwłoki przy ponownym wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, tak jak stanowi art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie jak również postanowienie je poprzedzające zapadły z naruszeniem art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego.
Na wstępie wypada zauważyć, iż postępowanie prowadzone w omawianym trybie jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Oznacza to, iż organ dokonuje ustaleń tylko w takim zakresie jaki wynika z regulacji odnoszących się do tego szczególnego postępowania. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż art. 35 ust. 6 powinien mieć zastosowania wyłącznie wówczas gdy organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę pozostaje w bezczynności bez uzasadnienia którego podstawą są okoliczności wskazane w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Okoliczności te usprawiedliwiają zwłokę organu w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, a okres ich trwania podlega odliczeniu od terminu 65 – dniowego wskazanego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Ustawodawca wskazał, że do terminu o którym mowa nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
Do takich przyczyn (niezależnych od organu) zaliczyć należy te z powodu których organ nie dysponuje aktami sprawy. Fakt, iż akta znajdują się w dyspozycji organu odwoławczego uniemożliwia bowiem organowi I instancji tak procedowanie jak i podjęcie rozstrzygnięcia.
Jeżeli chodzi natomiast o początek biegu terminu przewidzianego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego to jest nim data wpływu wniosku o wydanie decyzji pozwalającej na budowę. W przepisie tym nie użyto przecież sformułowania " od daty wszczęcia postępowania", nie uzależniono też początku biegu przedmiotowego terminu od tego czy wniosek ten był kompletny czy też nie (por. m.in. wyrok NSA z dnia 5 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 305/08- Lex nr 529960)
Nie mają wiec racji organy jeśli twierdzą że termin, o którym mowa rozpoczyna swój bieg z chwilą wpływu do organu I instancji decyzji organu wyższego stopnia przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Taka teza nie wynika również z przywoływanego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 listopada 2006 r. sygn. akt VIISA/Wa 1271/06. W jego uzasadnieniu wskazano jedynie, że termin na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę wynikający z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego wiąże organ również w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy, zaś pogląd przeciwny prowadziłby do nieuzasadnionego wniosku, iż przewlekłość postępowania może spotkać się z krytyczną reakcją organu wyższego stopnia w postaci wymierzenia grzywny ale tylko przy pierwszym rozpoznaniu sprawy.
Reasumując należy stwierdzić, że:
- 1) Jeśli organ w terminie przewidzianym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego wydał decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i decyzja ta została uchylona to okres pomiędzy datą wydania tej decyzji a datą zwrotu akt sprawy organowi I instancji przez organ odwoławczy winien być odliczony od terminu wskazanego w ww. przepisie (art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego),
- 2) Początkiem biegu terminu przewidzianego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest w każdym przypadku data wpływu wniosku o wydanie decyzji pozwalającej na budowę,
- 3) Artykuł 35 ust. 6 prawa budowlanego znajduje zastosowanie do postępowań, których przedmiotem jest wydanie decyzji o pozwolenie na budowę także wówczas kiedy są one prowadzone przez organ ponownie (w następstwie uchylenia przez organ odwoławczy wydanej uprzednio decyzji organu I instancji).
Pogląd przeciwny prowadziłby do wniosku, iż wydanie przez organ jakiejkolwiek decyzji nawet takiej która jest oczywiście błędna skutkowałoby prawną niemożliwością nałożenia kary przewidzianej w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego i to nawet wówczas gdyby ta błędna decyzja została uchylona w toku instancji.
Należy także podkreślić, że inwestor ma prawo oczekiwać załatwienia swojego wniosku o pozwolenie na budowę w terminie zakreślonym przez ustawodawcę. To, że termin ten jest obiektywnie krótki nie uzasadnia takiej wykładni art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, która wypaczałaby jego sens. Należy poza tym zwrócić uwagę na to, iż organy nadzoru budowlanego zatrudniają fachowców z dziedziny prawa budowlanego. Ich obowiązkiem jest więc takie załatwianie spraw, które odpowiada współczesnym standardom związanym ze sprawnością postępowania a znajdującym oparcie w przepisach prawa rangi ustawowej.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy obowiązkiem organu będzie uwzględnienie powyższych uwag.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.