Uzasadnienie
W dniu 17 kwietnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. R., A. Ś. i M. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez A. Ś. i M. Ś. do działania w ich imieniu radcy prawnego M. B. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie skarżący otrzymali w dniu 4 maja 2009 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 11 maja 2009r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnili w terminie braków formalnych skargi.
W dniu 18 maja 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżących reprezentowanych przez pełnomocnika o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie z wnioskiem nadesłano brakujące dokumenty.
W uzasadnieniu swojego wniosku pełnomocnik wskazał, iż nie miał możliwości wcześniejszego porozumienia się ze skarżącymi A. Ś. i M.Ś.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., V SA 793/03).
Zdaniem Sądu, pełnomocnik A. Ś. i M. Ś. nie przedstawił żadnych faktów, które uprawdopodobniłyby brak jego winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik nie wskazał bowiem żadnych przyczyn z powodu których skontaktowanie się ze skarżącymi w wyznaczonym terminie nie było możliwe. Tym samym stwierdzić należy, że samo oświadczenie, iż pełnomocnik nie mógł się skontaktować ze swoimi mocodawcami nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.