Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2011 r. wpłynął do Sądu na formularzu PPF wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach których przedmiotem są ubezpieczenia społeczne wniosek skarżącego rozpoznano tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. P. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Jest osobą bezrobotną. Na tą okoliczność nadesłał zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w B. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z emerytury matki wnioskodawcy w wysokości 1501,04 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 39,50 m2.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. P. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku, źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura matki. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i nie uzyskuje dochodu. Z tego względu uznano, że samodzielne opłacenie pełnomocnika naraziłoby wnioskodawcę na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).