Uzasadnienie
Pismem z dnia 09 lutego 2012 r. uzupełnionym pismem z dnia 10 lutego 2012 r. J. B. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Małgorzaty Miron od orzekania w niniejszej sprawie. Skarżący wskazał, że sędzia nie zajęła się meritum sprawy, a od roku nie znajduje okoliczności łagodzących w celu rozpatrzenia zażaleń skarżącego tylko zasłania się przepisami kodeksów. Skarżący wskazał, że czuje się dyskryminowany przez sędziego i wnosi o jego wyłączenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona wnosząc wniosek o wyłączenie sędziów obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia.
Przepisy art. 18 i 19 p.p.s.a dotyczące wyłączenia sędziego są uznawane za gwarancję procesową zasady obiektywizmu i bezstronności orzekania. Pierwszy z tych przepisów wymienia enumeratywnie przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy jako tzw. przesłanki bezwzględne. Z kolei art. 19 p.p.s.a zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia sędziego. Zapewniają one odsunięcie od rozstrzygania w sprawie osób, co do których zachodzą okoliczności mogące budzić wątpliwości co do ich bezstronności.
Z oświadczenia złożonego przez Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Małgorzatę Miron wynika, że nie występują żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w tej sprawie, jak również nie występują przesłanki, które uzasadniałyby jego wyłączenie wnikające z art. 18 i art. 19 wyżej powołanej ustawy.
W ocenie Sądu, strona wnioskująca nie wskazała we wniosku okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Samo subiektywne odczucie i niezadowolenie z wydanych przez Sąd rozstrzygnięć nie usprawiedliwia zaistnienia przesłanki z art. 19 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 22 § 1 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.