Uzasadnienie
Skarżący L. i J. B. w piśmie z dnia 27 maja 2008 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] oraz decyzji ją poprzedzających tj. decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak: [...], która to utrzymywała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu N. nakazującą rozbiórkę wiaty rekreacyjno - składowej zlokalizowanej na nieruchomości nr [...] w S. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazali, że rozbiórka wiaty grozi powstaniem znacznej szkody, gdyż koszt postawienia nowej wiaty tego typu, łącznie z robocizną wyniósłby około 22.000 zł. Jej rozbiórka musiałaby pociągnąć za sobą również zniszczenie krzewów i drzewek ozdobnych rosnących przy wiacie. Przedstawione argumenty wskazują na możliwość pojawienia się trudnych do odwrócenia skutków lub pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Z uwagi na powyższe Sąd wniosek uwzględnił. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.