Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2017r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. K. w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Podał, że jest osobą bezrobotną, utrzymuje się obecnie z zasiłku otrzymywanego z pomocy z opieki społecznej w wysokości 317 złotych, zasiłku na posiłki w wysokości 100 złotych - łącznie w wysokości 417 złotych miesięcznie. Dodał, że otrzymał jeszcze w grudniu pomoc finansową z opieki społecznej w wysokości 200 złotych na zakup węgla. Posiada w domu mieszkanie o pow. 85, 63 m², udział w działce o pow. 0,16 h i budynek gospodarczy. Nadmienił, że stan prawny ww. nieruchomości nie jest uregulowany. Oświadczył, że innych poza wyżej wskazanymi nieruchomości nie posiada. Nie posiada także oszczędności pieniężnych, wierzytelności, przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5000 złotych.
Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z zasiłków z opieki, poza zasiłkami nie ma innych dochodów. Wskazał, że jest zadłużony na ponad 2350 złotych, ze względu na zakup opału na zimę i liczy na pomoc opieki w spłacie ww. zadłużenia.
Do stałych wydatków zaliczył opłatę za gaz w wysokości 55,00 złotych, śmieci 9,00 złotych, leki 43,96 złotych. Załączył do wniosku zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 30 sierpnia 2016r. o pobieraniu przez wnioskodawcę z tytułu bezrobocia zasiłku okresowego w wysokości 317,00 złotych i zasiłku pieniężnego na zakup posiłku lub żywności 90.00 złotych, zaświadczenie z dnia 30 sierpnia 2016r. potwierdzające że wnioskodawca zarejestrowany w urzędzie jako osoba bezrobotna od dnia 17 marca 2011r. i od dnia 25 marca 2012r. nie posiada prawa do zasiłku, fakturę za zakup leków z dnia 18 stycznia 2017r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał, iż zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawcy uwzględniono przede wszystkim fakt, iż jest osobą bezrobotną nie osiągającą żadnych stałych dochodów.
Wnioskodawca obecnie utrzymuje się jedynie niskich zasiłków pomocy opieki społecznej. Oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych. Jest w stałym leczeniu. Posiada zadłużenie w wysokości ok. 2350 złotych, ze względu na zakup opału na zimę.
Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej i życiowej w jakiej znalazł się wnioskodawca nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawcy.
Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.