Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 427/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. W., M. W., M. W. i J. W. na działanie Prezesa Rady Ministrów.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącym – D. W. i M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienia radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Sąd o wyznaczeniu radcy prawnego W. G. pełnomocnikiem z urzędu dla D.W., M. W..
Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. D. W. i M. W. oświadczyli, że rezygnują z pomocy prawnej przyznawanej z urzędu w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Cofnięcie przez Sąd prawa pomocy w całości lub w części może nastąpić na wniosek strony, której takie prawo zostało przyznane lub z urzędu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 636).
W niniejszej sprawie skarżący złożyli stosowny wniosek, tym samym zrezygnowali z fachowej pomocy przyznanej przez Sąd. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.