Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprzeciwu B. D. od postanowienie starszego referendarza sądowego z 18 czerwca 2018r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, postanowieniem z 13 czerwca 2018r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W dniu 25 czerwca 2018r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o sprostowanie ww. postanowienia. Skarżący podniósł, iż z otrzymanego postanowienia nie wiadomo jakiej sprawy dotyczy postępowanie sądowe o sygn. akt VII SA/Wa 356/18. Wskazał, że nie wnosił skargi na odmowę wszczęcia postępowania "w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym.
Przy sporządzaniu sentencji postanowienia z 13 czerwca 2018r. wydanego w niniejszej sprawie doszło do oczywistej niedokładności polegającej na pominięciu określenia zaskarżonego aktu wraz z oznaczeniem organu administracji publicznej. Ponadto, w przedmiocie postanowienia błędnie wskazano, że dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżący złożył wniosek do organu o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z [...] grudnia 2004r.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji postanowienia wystąpiła niedokładność pisarska oraz oczywista omyłka, w związku z czym zasadne było ich sprostowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.