Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 7 kwietnia 2016r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata L. Z. pełnomocnikiem z urzędu dla J. P..
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddalił.
W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
Od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu wniósł m.in. o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz wynagrodzenia z tytułu zastępstwa prawnego z urzędu według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016r. sygn. akt
II OSK 2403/14 oddalił skargę kasacyjną.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącej na rozprawę stawił się adwokat L. Z. popierając wniesioną skargę kasacyjną i wnosząc o zasądzenie nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W dniu 9 czerwca 2016r. i 30 czerwca 2016r. wpłynęły pisma adwokata L. Z. w których wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz reprezentowanie skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Adwokat L. Z. oświadczył, że wynagrodzenie na jego rzecz za reprezentację z urzędu nie zostało dotychczas zapłacone przez skarżącą w jakiejkolwiek części.
W dniu 1 września 2016r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika z urzędu ponawiające wniosek o przyznanie wynagrodzenia za reprezentację przed NSA według norm przepisanych. Oświadczył w nim także, że wynagrodzenie na jego rzecz za reprezentację z urzędu nie zostało dotychczas zapłacone przez skarżącą w jakiejkolwiek części ani przyznane stosownym postanowieniem.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Zgodnie zaś § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 ww. rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat L. Z. reprezentował skarżącą w pierwszej i drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały przyznane w wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2014r. i wypłacone zostało mu wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Pełnomocnik z urzędu reprezentował również skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia adwokatowi L. Z. za pomoc prawną udzieloną skarżącą w postępowaniu przed sądem II instancji w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23%).
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi L. Z. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji postanowienia.