Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał P. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...]. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Łącznie z zażaleniem skarżący złożył wniosek o zwolnienie go z całości kosztów postępowania zażaleniowego w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Wniosek skarżącego został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 12 marca 2013 r. w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału pouczono skarżącego, że postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. został zwolniony od wszelkich kosztów sądowych, jakie powstały, lub mogą powstać w przedmiotowej sprawie, zatem nie jest konieczne wydawanie ponownego orzeczenia sądowego w tej kwestii. W związku z powyższym zobowiązano skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy podtrzymuje złożony przy zażaleniu na postanowienie z dnia 16 maja 2013 r. wniosek o przyznania prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący, w piśmie z dnia 1 lipca 2013 r., oświadczył, że podtrzymuje wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Wskazać należy, iż wyżej wymieniony przepis możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie warunkuje i uzależnia od zmiany okoliczności sprawy przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Sąd po wszechstronnej ocenie tych okoliczności może wydać stosowne postanowienie (zob. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, warszawa 2005, s. 382-383).
Zgodnie z art. 243 § 1 w/w ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zauważyć należy, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności zarówno faktycznych, jak i prawnych, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 408/05 niepubl.).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z dotychczas przeprowadzonego postępowania, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 marca 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie to ma charakter całościowy, a zatem od wszystkich kosztów sądowych, które powstały w postępowaniu, i które mogą powstać w przyszłości. Przedmiotowe zwolnienie w niniejszej sprawie rozciąga się na postępowanie zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a ponadto rozciąga się na postępowanie egzekucyjne, co wynika z treści art. 243 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, nie jest konieczne wydawanie ponownego, oddzielnego orzeczenia sądowego, które dotyczyłoby zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zainicjowanym na skutek zażalenia na postanowienie z dnia 16 maja 2013 r. Skarżący nie ma bowiem obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.