Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak: [...]. Odrzucenie skargi nastąpiło z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu.
W dniu 25 stycznia 2016 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek A. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi z uwagi na okoliczność, iż wysłanie ww. skargi w całości zlecił swojemu pracownikowi. Z tego względu uznał, że niedochowanie terminu nastąpiło bez jego winy i z powodu okoliczności na które nie miał wpływu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409).
W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący A. W. nie zachował terminu do złożenia skargi.
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.
Na wstępie zaznaczyć należy, że skarżący powołał się jako przyczynę uchybienia terminu na okoliczność, iż wysłanie ww. skargi w całości zlecił swojemu pracownikowi. Z tego względu uznał, że niedochowanie terminu nastąpiło bez jego winy i z powodu okoliczności na które skarżący nie miał wpływu.
Ze zdaniem skarżącego Sąd się nie zgadza. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W każdym bądź razie to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym winien on wskazać konkretne okoliczności poddające się na tym tle ocenie Sądu.
Do opisanych wyżej okoliczności w niniejszej sprawie nie doszło. Strona skarżąca odpowiada w niniejszej sprawie za błąd swojego pracownika - błąd w wyborze osoby której powierzono prowadzenie własnej sprawy (w sprawie - wysłanie listu). Błąd taki może obciążać tylko i wyłącznie skarżącego. W utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż osoba prowadząca działalność gospodarczą odpowiada za winę osób, które zatrudnia. Niewłaściwe zatem wykonanie przez pracownika czynności koniecznej do zachowania terminu procesowego, zleconej przez przełożonego, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów Sąd nie uznał wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.