Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2866/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. Z. (dalej jako: "skarżący"), na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów postępowania kasacyjnego. Postanowieniem z dnia 31 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną R. Z. Następnie rozpoznając wniesione zażalenie, postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z uwagi na nierozpoznanie przez Sąd I instancji wniosku u przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu od skargi kasacyjnej bez rozpoznania.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. oddalił zażalenie R. Z. W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 października 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi kasacyjnej. Skarżący w terminie do uzupełnienia wpisu złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. oddalił zażalenie R. Z. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2016 r. wynika, że do dnia 22 sierpnia 2016 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu.
Jak stanowi z kolei art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca została wezwania zarządzeniem z dnia 29 października 2015 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 14 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu od skargi kasacyjnej, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Pismo ponownie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej nie jest również zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a. Nie ma więc powodu, by po rozpatrzeniu złożonego przez R. Z. wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponownie wzywać stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2014 r.
Wobec nie uiszczenia przez R. Z. wpisu od skargi kasacyjnej, co znajduje swoje odzwierciedlenie w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, uznać należy, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, gdyż nie uzupełnił on braków formalnych skargi kasacyjnej.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.