Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wniesioną na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017r., znak: [...] wpłynął wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy na uzupełnionym formularzu PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i bratem. Utrzymują się z dochodów w wysokości 2150 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta wnioskodawcy w wysokości 850 złotych i renta brata wraz zasiłkiem opiekuńczym w wysokości 1300 złotych. Wnioskodawca podał, że posiada z bratem dom o pow. 70 m ² oraz nieruchomość rolną – nieużytki.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych oraz prawnika z powodu trudnej sytuacji materialnej. Wskazał, że wspólnie z bratem są rencistami, natomiast żona ma orzeczenie inwalidztwa bez prawa do renty (utrata oka). Do ponoszonych wydatków zaliczył: spłatę kredytu 250 złotych, koszt leków – ok. 400 złotych, opłaty za energię, telefon, gaz, odpady komunalne w wysokości - 300 złotych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
Biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową wnioskodawcy przedstawioną w złożonym wniosku jak i wynikającą z akt sprawy uznano, iż wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Wnioskodawca jest chory na ciężką chorobę wskazaną w skardze. Członkowie rodziny, którzy pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym również mają problemy zdrowotne. Wnioskodawca wspólnie z żoną i bratem utrzymują się z niewielkich dochodów uzyskiwanych z tytułu rent w wysokości 2150 złotych miesięcznie, co w przeliczeniu na osobę wynosi 716 złotych miesięcznie.
Stwierdzono, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach koniecznego utrzymania.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.