Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r.
Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. Okręgowa Izba Adwokacka w W. powiadomiła Sąd o wyznaczeniu adw. R. M. pełnomocnikiem z urzędu B. R. Działając w imieniu skarżącego ww. adwokat złożył w dniu [...] sierpnia 2009 r., osobiście na Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zw. dalej WSA, w Warszawie, pismo procesowe w imieniu reprezentowanej strony.
Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r., które wpłynęło do WSA w Warszawie w dniu [...] sierpnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, że zmieniła pełnomocnika z urzędu wyznaczonego dla B. R., wyznaczając w miejsce adw. R. M., adw. M. S. W dniu [...] sierpnia 2009 r. odbyła się rozprawa, na którą stawił się adw. R. M. oświadczając, iż w jego miejsce został wyznaczony nowy pełnomocnik.
Dalsze czynności w sprawie były podejmowane przez adw. M. S. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2009 r. WSA w Warszawie przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz adw. M. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł, w tym: tytułem zastępstwa procesowego kwotę 250 zł, tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 55 zł.
W dniu [...] stycznia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo adw. R. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym według stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. WSA w Warszawie odmówił przyznania adwokatowi R. M. zwrotu kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny, zw. dalej NSA postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. po rozpoznaniu zażalenia R. M. uchylił ww. postanowienie WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, iż WSA w Warszawie, wydając niniejsze postanowienie był związany postanowieniem NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt:
II OZ 372/10, którym to uchylono postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r.
Jak wynika z treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Związanie samego WSA w Warszawie w rozumieniu powyższego przepisu oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006r., sygn. akt: I FSK 506/05, LEX 187499).
Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a. wyznaczony przez właściwe organy samorządu zawodowego pełnomocnik ustanowiony w ramach uzyskanego przez stronę prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio do zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) stawka minimalna w I instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł.
Uwzględniając należną kwotę podatku oraz udokumentowane wydatki poniesione przez pełnomocnika Sąd przyznał w niniejszej sprawie kwotę 309,80 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.