Uzasadnienie
P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., Nr [...]. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
We wniosku o przywrócenie terminu wskazał m.in., że do dnia 7 października 2011 r., nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia ani informacji w sprawie w związku ze złożonym przez niego odwołaniem od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...]. W tym też to dniu skarżący udał się do inspektoratu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem uzyskania informacji na temat postępowania, oraz przyczyny zwłoki w przedmiocie wydania decyzji. Z akt postępowania powziął wiedzę o wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] lipca 2011 r. decyzji nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia wniesionego odwołania. Po zapoznaniu się z aktami, skarżący uzyskał informację, że przesyłka listowa zawierająca ww. decyzję, został nadana listem poleconym na adres skarżącego, nie została podjęta w terminie i została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Na dowód wskazanych okoliczności skarżący załączył do wniosku o przywrócenie terminu protokół nr [...] z przyjęcia interesantów sporządzony w dniu 7 października 2011 r.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał również, iż w dniu 10 października 2011 r., po rozmowie z sąsiadką J. G. zamieszkałą pod innym adresem, skarżący powziął informację, iż w miesiącu sierpniu 2011 r. znalazła ona w swojej skrzynce "awizo" zaadresowane do skarżącego. J. G. oświadczyła, iż miała mu awizo przekazać w późniejszym okresie niemniej jednak, awizo to zagubiła, a o przesyłce zapomniała go poinformować. Na dowód tego skarżący załączył do wniosku o przywrócenie terminu oświadczenie J. G. Ponadto, P. S. podniósł, że wielokrotnie znajdował w swojej skrzynce pocztowej zawiadomienia o przesyłce listowej skierowane do innego adresata. Zdarzało się również, iż listy adresowane do niego trafiały pod sąsiedzkie adresy.
W ocenie wnioskodawcy sytuacja taka spowodowana jest prawdopodobnie dużą rotacją listonoszy, którzy zmieniają się bardzo często, a w dodatku każdy następny przychodzi ponoć "na zastępstwo". Osoby te często mylą się w adresach doręczeń, nie znają osób którym przesyłki doręczają i mylnie wrzucają "awiza" do sąsiedzkich skrzynek pocztowych.
Jako że skarżący, zawsze odbiera korespondencję skierowaną do niego, a w skrzynce pocztowej w okresie, w którym decyzja została nadana brak było "awizo" skarżący bez swojej winy został całkowicie pozbawiony możliwości obrony swoich praw, bowiem nigdy nie powziął wiadomości o wydanej decyzji zaś fakt jej zapadnięcia stał się dla niego wiadomy dopiero po zapoznaniu się z aktami postępowania w dniu 7 października 2011 r.
Wobec powyższego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie wskazał, że sprawa jest dla skarżącego szczególnie istotna, bowiem chodzi o najdalej idącą w ramach regulacji Prawa budowlanego sankcję rozbiórki obiektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa - Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 ww. ustawy).
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
W ocenie sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił, brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.