Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2017 r., wydanym w trybie uproszczonym, po rozpoznaniu sprawy ze skarg Gminy Miasta [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2016 r. nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia 8 września 2017 r. Gmina Miasto [...] reprezentowana przez r.pr. [...] rozszerzyła zakres wniosków zawartych w skardze, wnosząc dodatkowo o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 p.p.s.a.).
Stosownie natomiast do art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W myśl art. 210 § 2 przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu.
Zauważyć trzeba, że po wydaniu wyroku orzeczenie przez Sąd w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania możliwe jest jedynie w drodze uzupełnienia wyroku – na wniosek strony złożony w oparciu o art. 157 ustawy - w wypadkach, w których Sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania lub gdy Sąd winien był orzec w tym przedmiocie z urzędu.
W niniejszej sprawie, z uwagi na regulacje zawarte w art. 210 § 1 i § 2, nie zaszły okoliczności uzasadniające uzupełnienie wyroku, a przy tym strona skarżąca nie złożyła wniosku o uzupełnienie wyroku. Strona skarżąca, w piśmie z dnia 8 września 2017 r., "rozszerzając zakres wniosków podniesionych w skardze", wniosła dodatkowo o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa prawnego. W świetle przepisów ustawy brak jest natomiast podstaw do orzekania przez Sąd o zasądzeniu kosztów od organu na wniosek strony o zwrot kosztów złożony dopiero po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że Gmina Miasto [...] reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika utraciła uprawnienie do żądania zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, wniosek złożony w tym przedmiocie dopiero po wydaniu wyroku nie mógł zostać uwzględniony.
W związku z powyższym, na podstawie przywołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.