Uzasadnienie
W dniu 2 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy H. R., w którym wniosła o ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwoma synami oraz córką samotnie wychowującą dziecko. Wnioskodawczyni podała, że wspólnie z rodziną utrzymują się z dochodu uzyskiwanego przez nią z tytułu renty w wysokości 1.108,33 złotych brutto miesięcznie oraz kwoty 350,00 złotych alimentów jakie pobiera córka na dziecko.
Zakreśliła we wniosku, że posiada mieszkanie o pow. 45 m ².
W uzasadnieniu wniosku skarżąca zaznaczyła, że dzieci obecnie są osobami bezrobotnymi. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód uzyskiwany przez wnioskodawczynię jest bardzo niski i wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawczyni i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na opłacenie kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.