Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 września 2011 r. spółka P. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] nakazującą P. S.A. Oddział [...] w P. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym wiaduktu i wykonanie określonych robót.
Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. skarżąca spółka zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że usunięcie nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego przedmiotowego wiaduktu drogowego posadowionego nad linią kolejową spowoduje powstanie wydatków finansowych niemożliwych do odzyskania. Zdaniem skarżącej, realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje poniesienie wydatku o wartości szacunkowej 36.000 zł, przy czym wydatek ten powinien być poniesiony przez zarządcę drogi publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
W niniejszej sprawie należy uwzględnić argumentację podniesioną przez skarżącą spółkę, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z poniesieniem przez stronę wysokich kosztów, co mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody majątkowej. Kwestia prawidłowości określenia podmiotu zobowiązanego do usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego przedmiotowego wiaduktu zostanie rozstrzygnięta przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.