Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku E. G. i E. T. – G., przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem skarżących wyznaczyła adw. D. T. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. G. i E. T. – G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa.
W dniu 18 kwietnia 2017 r. do akt sprawy wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez E. G. adw. P. K. Następnie w dniu 4 maja 2017 r. skarżący reprezentowani przez adw. P. K. złożyli skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. Wraz ze skargą kasacyjną nadesłane zostało pełnomocnictwo udzielone adw. P. K. przez E. T. – G. oraz potwierdzenie uiszczenia kwoty 150 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie zaś z art. 249 ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
W ocenie referendarza sądowego w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające cofnięcie prawa pomocy przyznanego skarżącym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r.
Skarżący ustanowili bowiem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, który w ich imieniu sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. W dniu 2 maja 2017 r. uiścili także kwotę 150 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
W takiej sytuacji stwierdzić trzeba, że okoliczności, na podstawie których postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. przyznano skarżącym prawo pomocy, przestały istnieć (bądź nie istniały), co uzasadnia cofnięcie przyznanego prawa pomocy. Zauważyć też trzeba, że w świetle art. 246 § 3 ustawy, adwokata, radcę prawnego można ustanowić wyłącznie dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).