Uzasadnienie
W dniu 6 marca 2009r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy H.S., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2009r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 6 maja 2009r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku oraz nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Wnioskodawca oświadczył, że jest inwalidą II grupy, korzystającym ze stałej opieki lekarskiej i ponoszącym wydatki na leczenie.
Z akt sprawy wynika, że jedynym dochodem wnioskodawcy jest renta inwalidzka w wysokości 703,58 złotych. Skarżący podał, że z uzyskiwanych dochodów wnioskodawca płaci alimenty na jedną z córek w wysokości 250,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wyjaśnił w nadesłanych wyjaśnieniach, że druga z córek obecnie podjęła pracę i wyszła za mąż. Wobec powyższego złożył wniosek o zniesienie alimentów płaconych również na nią w wysokości 170,00 złotych.
W nadesłanym do sprawy piśmie z dnia 28 kwietnia 2009r. wnioskodawca wskazał, że na codzienne utrzymanie przeznacza około 15,00 złotych. Ponadto uzyskuje pomoc od rodziny i znajomych. Skarżący oświadczył, że nie posiada majątku ruchomego lub nieruchomego, który przynosiłby mu jakikolwiek dochód. Wyjaśnił również, że sprawa podziału majątku trwa natomiast mieszkanie obecnie zajmuje była żona zaś on przebywa u rodziny, znajomych, latem zaś na działce.
Uwzględniając trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącego, a przede wszystkim bardzo niski dochód wnioskodawcy uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.