Uzasadnienie
W wyroku z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt VII/SA/Wa 2263/10, którym uwzględniono skargę strony skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził (pkt III) od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. W. i J. R. kwotę 450 zł. (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 641/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku ograniczył się jedynie do wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, co uniemożliwiło zapoznanie się z motywami rozstrzygnięcia w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Sąd uwzględni również koszty jakie wiązały się z wniesieniem przedmiotowego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpatrzeniu sprawy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej prawie, ponieważ została spełniona zawarta w nim dyspozycja, tj. Sąd uwzględnił skargę strony skarżącej. Ponadto został spełniony wymóg o jakim mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a.
W takim przypadku stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Katalog tych kosztów został określony w art. 205 § 2 p.p.s.a. A zatem do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie do niezbędnych udokumentowanych kosztów jakie poniosła strona skarżąca należy zaliczyć kwotę uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz kwotę w wysokości 17 zł, stanowiącą opłatę od udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed Sądem. Ponadto w związku z ustanowieniem w niniejszej sprawie przez skarżącą radcy prawego do niezbędnych kosztów należy zaliczyć wynagrodzenie radcy prawnego, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w innej sprawie – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
Zatem w tego rodzaju sprawach przed sądem administracyjnym I instancji, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna dla radcy prawnego wynosi 240 zł. Taka też została zasądzona.
Ponadto zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego do niezbędnych kosztów sądowych zaliczono również koszty postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na koszty te składa się: kwota 100 zł tytułem wpisu od zażalenia, obliczona zgodnie z § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2003 nr 221, poz. 2193) oraz kwota 120 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika wskazana w § 14 ust 2 pkt 2 lit d rozporządzania w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Sąd oddalił wniosek skarżącej w zakresie odnoszącym się do wysokości stawek wskazanych w skardze i zażaleniu skarżącej z dnia 26 kwietnia 2011 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Pełnomocnik skarżącej nie przedłożył do akt sprawy umowy z której wynikałaby inne niż podstawowe wynagrodzenie dla radcy prawnego. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do przyznania wynagrodzenia w większej niż minimalne wynikające z ww. rozporządzania.
W ocenie Sądu nakład pracy pełnomocnika w sprawie miał typowy zakres, co jednocześnie nie wyklucza wielogodzinnej analizy akt sprawy, przepisów i orzecznictwa. Również nakład pracy pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym, ograniczającym się w istocie do sformułowania i wniesienia zażalenia, nie miał nadzwyczajnego charakteru. Tym samym brak było podstaw do przyznania większych niż minimalne, kosztów zastępstwa procesowego.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 14 ust 2 pkt 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, oraz § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.